predrag ceranicMir na Bliskom istoku je daleko, a za očekivati je da sukobi budu oštriji nakon što se završe izbori i bude poznato ime  novog američkog predsednika. Do tada će se Rusija, posebno ruski predsednik Putin, u zapadnim medijima demonizovati i osuđivati zbog poteza u Siriji i Ukrajini. U međuvremenu, komplikuje se situacija u Avganistanu i Pakistanu. Indonezija je, takođe, na meti Kalifata, jer je žele kao bazu za operacije u Aziji. Islamska država se, kao i inače, koristi za obaveštajne aktivnosti i diverzije. Iako nema jasan oblik niti veličinu, odnosno, nije potpuno vidljiva, materijalni su zločini koji se u njeno ime čine. Teritorija koju ID kontroliše je ogromna, oko 30 do 40 hiljada boraca ratuje na strani ove kvazi države, a 2/3 tog sastava čine stranci. ID seje strah, stvara haos, onemogućava ekonomiju, transport, normalan život. Informatičari ID vešto koriste društvene mreže, imaju sigurne servere. Mnogo toga ukazuje da je ID u osnovi obaveštajna organizacija, sastavljena od više obaveštajnih zajednica.

Ne treba zanemariti ekonomsko objašnjenje rata na Bliskom istoku. Trasa naftovoda i gasovoda koji bi iz Katra i Saudijske Arabije preko Sirije i Turske vodila do Evrope, nakon ruske vojne intervencije dovedena je u pitanje. Ovaj cevovod, kao i često spominjani Jadransko-jonski naftovod, treba u potpunosti da potisnu svaki mogući ruski „tok“ nafte i gasa prema Evropi. Stoga Turska treba da obezbedi „tampon zonu“, njena vojska već nastoji da zaposedne sjeveroistočni deo Sirije, jer bi preko te teritorije bile postavljene cevi naftovoda, koji bi iz Katra kroz Saudijsku Arabiju prošao kroz pominjanu „tampon zonu“ i tako bi se zaobišla teritorija, koju uz pomoć ruskih snaga kontroliše Damask. Cevovod bi zatim kroz Tursku, Grčku, Bugarsku i Mađarsku, vodio dalje ka EU. Dok Turska ne obavi svoj deo zadataka, nastoji se umiriti Iran, pa je sukob Irana i Saudijske Arabije izgubio na intezitetu. Ovaj naftovod bio bi  doveden u pitanje ako bi Kurdi uspeli da formiraju autonomiju na delu Sirije koji se graniči sa Turskom.

Što se tiče EU, ona je potisnuta iz svih važnijih procesa i donošenja odluka. Politički i ekonomski kapaciteti EU potrošeni su tokom invazije na Irak, kada su sledili američku i britansku politiku. Sadašnja vojna kampanja na Bliskom istoku pokazuje da su Francuska i Nemačka zmajevi od papira. Naime, ove zemlje sa simboličnim brojem aviona učestvuju u borbi protiv Islamske države. Inače, francuski predsjednik Oland je bukvalno „vukao za rukav“ čelnike EU da, nakon poslednjeg terorističkog napada u Parizu, slede Francusku u ratu protiv ID. Zbog tradicionalnog političkog savezništva i stoga što čine jezgro EU, jedino se Nemačka odazvala pozivu Francuske i to sa simboličnim učešćem. Opet, i Francuzi i Nemci jedva su dočekali  sugestiju Sjedinjenih Država da ne pomažu Rusima u Siriji, te su uz naivan izgovor da je svetlo u kabinama nemačkih ratnih aviona prejako, i da stoga nije dobro da lete, Nemci prizemljili avione, a francuski nosač aviona Šarl de Gol služi isključivo za sunčanje francuskih marinaca.

Evropska unija je preopterećena ekonomskim i političkim problemima koji proizilaze iz migrantske krize, a za koju nikako ne uspeva pronaći rešenje. Na proleće se očekuje novi talas migranata, koji će pokazati disfunkcionalnost EU. Za očekivati je pad proizvodnje i ukidanje Šengena. Među migrantima se nalaze brojni ratnici Islamske države koji za sada prolaze kroz Balkan i ne prave probleme. Svega 20 %  migranata je iz Sirije, ostali su iz Avganistana i drugih zemalja, ali sa sirijskim dokumentima. Mediji ne prikazuju  sve probleme koje migranti stvaraju u Nemačkoj i drugim zemljama, od kojih je najviše ugrožena Švedska. Čelnicima EU predlaže se da problem s migrantima reše tako što će Balkan iskoristiti kao tampon zonu.

bliski-istok

Naime, sve je izvesnije da EU neće moći da iznađe novac koji traži Turska za zaustavljanje novog migrantskog talasa, niti EU može obezbediti novac koji u iste namene traže Grčka i zemlje Balkana. Ovaj predlog zdušno podržava britanska diplomatija, dajući sugestiju da se migranti „usidre“ na obodu EU, odnosno na Balkanu. Međutim, opšta je procena da će, ako se migranti „zaglave“ na Balkanu, doći do eksplozije njihovog nezadovoljstva i do sukoba sa lokalnim stanovništvom.

Sjedinjene Države nastoje da na Bliskom istoku i severu Afrike vode aktivnosti koje su od nacionalnog interesa SAD, a on se svodi na fragmentaciju postojećih, i naknadno stvaranje novih država, sunitskih i šiitskih. I nova, projektovana mapa Bliskog istoka čeka novog američkog predsednika.

S druge strane, SAD nastoje rekonfigurisati NATO na način da više neće biti potreban konsenzus za donošenje odluka, već će funkcionisati jedinstven NATO štab. Države poput Poljske, baltičkih zemalja, i bivših članica Varšavskog pakta, prema istoj zamisli, izgubile bi status punopravnih NATO članica, ali bi po osnovu ugovora i sporazuma bile u funkciji NATO. U suštini ništa se ne bi promenilo, sem što te zemlje ne bi bile formalno članice NATO, a što je potrebno zbog projektovanog sukoba sa Rusijom. Na taj način Rusija ne bi bila u ratu sa NATO, ali bi zemlje sukobljene sa Rusijom bile logistički i elektronski podržane od NATO. Sve bi pratila besomučna medijska kampanja zapadnih medija, a glavna meta anatemisanja bio bi ruski predsednik Putin. Prema planerima te operacije lakše je demonizovati reputaciju pojedinca nego celog naroda.

Mir je ptica koja je sa Bliskog istoka odavno otišla. Bankarski kartel, banksteri, kako ih naziva Džerald Selente, žele haos na Bliskom istoku, u EU, na Kavkazu, u Aziji.


Izvor: Fond Strateške Kulture

Ostavite komentar

Ostavite komentar na Ima li mira na Bliskom Istoku

* Obavezna polja