gaz18033aZa stanovnike Krima, Sevastopolja i sve stanovnike Rusije 16. mart 2014. godine postao je dan slavlja istorijske pravednosti, dan mirnog ujedinjenja razjedinjenog naroda.

Prije svega, rezultat referenduma je dan sjećanja na sve poginule za oslobođenje Krima od nacističkih odreda, to je čast i vrlina potomaka zaštitnika Kerča i Sevastopolja. „Za ujedinjenje Krima s Rusijom na pravima subjekta RF“ izjasnilo se 96,77 procenata stanovništva autonomije (u Sevastopolju – 95,6).

„Krimsko proljeće“: Međunarodno pravo i politika dvostrukih standarda

I u Vašingtonu, i u Briselu, gdje je pobjedonosni hod krimskog proljeća izazvao duboki nemir, još dugo će ponavljati riječi o „nepriznavanju“ Krimskog referenduma i njegovih rezultata. Za zapadne lidere nije važno što su nezavisni međunarodni posmatrači iz 23 zemlje ocijenili nivo organizacije referenduma najvećim ocjenama, bez ikakvih povreda (narušavanja) uz puno uvažavanje svih principa i normi međunarodnog prava. Tako iskazano prenebregavanje slobodne volje naroda, od strane zapadnog establišmenta još jednom dokazuje njegov pravi odnos prema Rusiji i svemu ruskom.

U isto vrijeme, mi odlično znamo da je Zapad spreman da prizna zakonsku vlast bilo koga – narko dilera, crnih trnsplantatora, ubica i siledžija, izopačenih vođa organizovanih zločinačkih grupa, samo da oni uvijek budu izvršioci volje „globalne elite“. Kada se, pak, govori o izboru samostalnog puta naroda, bez starateljstva od strane EU, MMF ili NATO, ne uzimaju se u obzir ni Ustav OUN ni Međunarodnog saveza o građanskim i političkim pravima.

Ocjenjujući situaciju oko Krima, političari i eksperti najčešće spominju kosovski presedan. Slučaj Kosovo kao primjer politike dvojnih dvojnih standarda naveo je i predsjednik Rusije u svom nastupu 18. marta u Kremlju pred deputatima Gosdume (Državne dume), članovima Savjeta Federacije, rukovodiocima regiona Rusije i predstavnicima građanskog društva. Proglašavanje nezavisnosti srpske pokrajine KiM 17. februara 2008, od strane albanske većine, zapadne zemlje i njihovi saveznici priznali su legitimnim aktom. U isto vrijeme treba primijetiti da realizacija tog prava od strane naroda Krima i kosovskih Albanaca ima niz principijelnih razlika.

Stvaranje Republike Kosovo (RK) u isključivo koristoljubive ciljeve „sinova Kapitala“ (Blum) postalo je važna vododelnica savremene istorije, pravno oformljenje principa sile u sistemu međunarodnih odnosa. Razlog i procedura proglašenja „nezavisnosti“ Kosova nema ništa zajedničko sa situacijom na Krimu.

Republika Kosovo je plod agresije SAD/NATO protiv Jugoslavije

Prije 15 godina, 24. marta 1999. godine, počela je oružana agresija SAD/NATO protiv suverene države, kamuflirana pod „humanitarnom pomoći“. Baš ona odredila je „trijumfalni hod“ NATO snaga po svijetu – Avganistan, Irak, Libija, na redu je Sirija, Iran, moguće, Sjeverna Koreja.

U toku 72 dana bacili su 2300 raketnih projektila na teritoriju Srbije i Crne Gore, koristeći pri tom zabranjene oblike naoružanja sa radioaktivnim dodacima, uglavnom osiromašenim uranom (U – 238), a, takođe, i kasetne bombe i granate sa grafitoelektromagnetnim punjenjem, koje su bacali na mjesne TE (termoelektrane) i energoobjekte. Bombardovanje rafinerija izazvalo je padanje crne kisele kiše, a nafta, naftni proizvodi i otrovne materije su zatrovale vodni sistem SRJ i drugih zemalja Balkana. Više od 5 miliona stanovnika je ostalo   bez struje i vode.

ponomarjova

Uništeno je, ili ozbiljno razrušeno, oko 200 industrijskih preduzeća, 8 elektrana, objekti infrastrukture, među njima 82 mosta, 7 željezničkih stanica, 6 aerodroma, mnoštvo puteva. Razrušeno je više od 40 000 stambenih objekata, 422 zgrade obrazovnih ustanova (škole, fakulteti, domovi), 48 medicinskih objekata (bolnice, poliklinike), 74 TV predajnika. Razrušeno je oko 90 spomenika istorije i arhitekture, među njima 16 pravoslavnih i katoličkih manastira.

U toku bombardovanja poginulo je blizu 2000 civila,  7000 je ranjeno, među njima 30 procenata su djeca. Više od 750 000 stanovnika SRJ su napustili svoje domove u traženju normalnog života van granica zemlje. Svaki 4, od 8 miliona stanovnika, lišen je osnovnih sredstava za život. Konačna cifra štete koja je nanesena Jugoslaviji do danas nije poznata, prema različitim procjenama iznosi od 50 do 200 miliona dolara.

Pomenuću nekoliko momenata:

Kao prvo glavni pregovarač Zapada u realizaciji principa naroda na samoopredjeljenje – pri čemu samo Albanaca, ne Srba – na teritoriji autonomne pokrajine KiM, stvorena je uz neposrednu podršku CRU, BND, MI-6 narko-terorističkih organizacija – Oslobodilačka vojska Kosova (OVK). Aktivno učešće u finansiranju i obuci kosovskih boraca Zapad  je počeo početkom 80-tih godina. Centri vrbovanja i obuke bili su u Njemačkoj i Švajacarskoj. Ne malu ulogu u organizovanju UČK odigrala je Albanija, koja poslije 1991. postaje centar obuke teororističkih grupa, koje su ubacivali u Jugoslaviju. S njene teritorije stizalo je naoružanje i municija, tu su bile i klinike crne transplantacije, što je potvrdila u knjizi „Lov: ja i ratni zločinci“ bivša glavna tužiteljka Haškog tribunala Karla del Ponte. Mafijaška struktura UČK, zločinačko djelovanje i neljudska surovost članova ove organizacije, a, takođe, ličnost sadašnjeg premijera RK – Hašima Tačija je prikazana u izvještaju PASE (Parlamentskaя assambleя Soveta Evropы) „Okrutno ponašanje s ljudima i nezakonita trgovina ljudskim organima na Kosovu”.

Drugo, „državu” (navodni znaci znače postojanje državnosti samo na papiru i potpuno odsustvo suvereniteta) Kosovo su stvorile vanjske sile: formalno SAD i zemlje EU, neformalno – „gospodari istorije”, kako je B. Dizraeli nazvao nekoliko desetina kraljevsko-aristokratskih i finasijskih porodica, od kojih mnoge, međusobno se orodivši, kontrolišu osnovne globalne finasijske tokove i SMI (sredstva masovnog informisanja) svojim strateškim (geopolitika, energetika, finansije) interesima.

Treće, obrazovanje „nezavisnog” Kosova diktirano je interesima TNK (transnacionalnih kompanija), prije svega, američkih. U tom smislu akcija protiv Jugoslavije može biti stavljena u istu ravan sa akcijama SAD na svrgavanju vlade Muhameda Mosadika u Iranu, Salavadora Aljendea u Čileu, Sadama Huseina u Iraku, Moamera Gadafija u Libiji i dr. U jednom od istraživanja „Čatem Hausa” (Kraljevskog instituta za međunarodne odnose) direktno se ukazuje da je priznavanje nezavisnosti Kosova bilo, između ostalog, uslovljeno težnjom da se oteža prodiranje „Gazproma”, što znači i Rusije na Balkan.

Četvrto, još jedan dokaz interesovanja američkih TNK u stvaranju potčinjene tvorevine na Balkanu, objavljen je još u aprilu 2007. godine – na startu projekta „ Južni tok” – dokument Stejt depertmenta  pod nazivom „Strateški plan: 2007 – 2012. finasijske godine”. U njemu je prvi put poslije formalnog završetka Hladnog trata administracija SAD, kao svoj prioritetni zadatak, objavila reakciju na „negativno ponašanje” Rusije, između ostalog i njen narastajući uticaj na svjetskom energetskom tržištu.

Peto, u stvaranju „države Kosovo” podudarili su se interesi, ne samo „čvrstog bloka” države SAD i američkih TNK, nego i tog bloka, s jedne strane, i albanske mafije i segmenata svjetskog kriminalnog sistema koji stoji iza nje i međunarodnog terorizma – s druge strane. Kosovo pokazuje jasan primjer mafijaško-terorističke države i stoji u istom redu sa Avganistanom (nije slučajno on prvi priznao nezavisnost kososvske „republike”), Kolumbijom, Somalijom, Sudanom.

Šesto, s tačke gledišta razvoja gospodarskih struktura epohe globalizacije Kosovo je najinteresantniji slučaj fenomena države-iluzije, države fantoma. To je primjer rušenja državnosti pod izgovorom njenog stvaranja. Njenu suštinu iskazao je britanski novinar, naučnik i pisac, Džon Laflend: „Suverenitet Kosova nije ništa drugo nego fikcija: realnu vlast ovdje imaju EU činovnici na bajonetima NATO vojske.”

Republika Kosovo je država-bandit (termin istraživaša M. G. Šacberga primjenjen na Zair 1970-1980)  u kojoj su predstavnici struktura sile na neposredan način uključeni u kriminalnu sredinu. Njima se pripisuju silovanja, krađe, pljačke, nasilja nad građanstvom, ucjene, masovna korupcija i, čak, ubistva.

Sedmo, „država Kosovo” i posebno metode njenog stvaranja, nanijeli su direktan udarac na narode koje Zapad tradicionalno vijekovima smatra najopasnijim po sebe u civilizacionom i geopolitičkom planu – pravoslavne Ruse i Srbe.

Proglašenje „nezavisnosti” srpske pokrajine desilo se kao rezultat grubog narušavanja Rezolucije SB UN 1244 i poslije devetodišnje okupacije KiM od strane vojnika NATO. Teritorija pokrajine bila je podijeljena na pet okupacionih zona: „Sjever” pod komandom Francuske,  „Istok ” – SAD, „Jug”– Njemačke, „Zapad” – Italije i „Centar” – Velike Britanije.

Teroristička organizacija – Oslobodilačka vojska Kosova, pretvorena je u kosovski zaštitni korpus (KZK) i policiju pokrajine. Već za prvih deset mjeseci međunarodnog prisustva na KiM završeno je etničko čišćenje Srba u većem dijelu Kosova. Za deset i po godina pokrajinu je napustilo više od 200 000 hiljada Srba. Od marta 2014. godine KZS su organizovane u Oružane snage Kosova u čijem su sastavima ostali praktično svi pripadnici OVK.

Baza Bondstil na Kosovu je najveći američki „grad ” u Evropi

Ipak, stvaranje etnički čistog Kosova je daleko od istine o Kosovu i uloge Zapada u tome. Baveći se profesionalno pitanjem regiona, mogu s punom uvjerenošću konstatovati da je RK mafijaška država čije je postojanje osigurano takvim prihodima „grana ekonomije”, kao što su trgovina narkoticima, ljudima i ljudskim organima. Na fonu tih strašnih zločina blijede lopovluk i falsifikovanje plastičnih kartica, trgovina oružjem i ukradenim automobilima.

Po podacima FSKN RF (Federalьnaя služba Rossiйskoй Federacii po kontrolю za oborotom narkotikov) „svakog mjeseca preko ruku albanskih narkodilera prođe od četiri do šest tona heroina, proizvedenog od avganistanske sirovine, a godišnji prihod dilera od trgovine smrtnosnom travom iznosi dvije milijarde dolara.” Samo u Evropu doprema se godišnje oko 150 tona heroina, od čega 35-40 tona Rusiji. Među albanskim OPT koji kontrolišu narkotrafik, najmoćniji je narkokartel Kamila. On spada u pet najvećih heroinskih klanova na svijetu. Za isporuku heroina u Evropu zaduženo je oko 30 albanskih narkoklanova. Sve mreže su čvrsto upisane u međunarodni kriminal, čije niti dolaze do mnogih visokorangiranih osoba, koje su zainteresovane za legalizaciju i legitimaciju takvih državnih tvorevina kao što je Kosovo.

Poseban odnos prema RK od strane SAD određen je još jednim važnim momentom. Pokrajina KiM nije samo centralni punkt koji su Amerikanci stvorili radi upravaljanja nad prostorom Jugoistočne Evrope. Pored Uroševca se nalazi „najveći američki grad Evrope” –  vojna baza Bondstil. Baza je dobila ime u čast narednika Džejmsa Bondstila, učesnika Vijetnamskog rata. I to je simbolično: Kosovo je svojevrsan revanš za izgubljeni Vijetnamski rat.

Smještena na 400 hektara nedaleko od makedonske granice, super savremena baza predviđena za stalnu dislokaciju za 7000 vojnih službenika. Ovdje ima 55 helikoptera UH – 60, „Crni jastreb” i AN – 64 „Apači”. Bondstil ima putnu mrežu dužine 25 kilometara, više od 300 zgrada, nekoliko betoniranih skloništa i mnoštvo podzemnih komunikacija. U bazi saobraćaju i  autobusi. Razmještaj i oprema baze, a takođe i zadaci, koje ona treba da rješava, podstiču u ekspertskom udruženju uvjerenost da Bondstil može postati glavni grad nove vojno-kriminalne kvazidržave koja će objediniti teritorije Mekedonije, Južne Srbije, Crne Gore koje su naseljene Albancima, RK i posebno Albanije. Osim toga, kako se već govorilo, na Kosovu je izgrađena još jedna baza – Kamp Film Siti u Prištini, takođe za 7000 vojnika.

Zaključak iz svega rečenog može biti samo jedan. Zapad je na primjeru Republike Kosovo stvorio čudovište. Kriminalna „nezavisnost ” RK ne daje mogućnost Vašingtonu i Briselu da priznaju legitimnim izbor stanovnika Krima. Miran i prosperitaran, Krim kao primjer drugog tipa – osuda je politike Zapada. Zato će se otpor volji naroda Rusije i Krima, djelovanju ruskog rukovodstva voditi u svim pravcima. To znači samo jedno – moramo biti spremni na svaki razvoj događaja. Ni trenutka posumnjati u pravo našeg izbora, ne ustuknuti. Naša stvar je pravedna. Pobjeda je naša!


Izvor: Evroazija

Ostavite komentar

Ostavite komentar na Kosovski presedan

* Obavezna polja