Najnovija vijest, objavljena, 24. januara 2018., službeno potvrđuje kako Rusija sledeće tri godine planira izvođenje zajedničkih vežbi i uspostaviti vojnu suradnju sa Vijetnamom.  Kao što je izvestio TASS, to su potvrdili ruski ministar obrane Sergej Šojgu i vijetnamski predsednik Tran Dai Kuang.

“Moskva i Hanoj sastavili su plan od 2018. do 2020. o zajedničkim vojnim vežbama i vojnoj saradnji. Rusija je spremna podeliti iskustvo testiranja vojne opreme s Vijetnamom, dok će Vijetnam podsticati daljnju saradnju u sektoru odbrane s Rusijom “, izjavio je ruski ministar obrane Sergej Šojgu novinarima u društvu vijetnamskog predsednika u Hanoju.

Prema njegovim rečima, na sastanku s vijetnamskim ministrom obrane Ngo Xuan Ličjem ranije u utorak su razmotreni koraci za sprovođenje sporazuma koga su dogovorili predsednici dveju zemalja.

“Izradili smo trogodišnji plan za razdoblje do 2020. godine, koji definiše našu vojnu saradnju i zajedničke aktivnosti, uključujući sastanke i vežbe”, rekao je ruski ministar obrane.

Na sastanku sa generalnim sekretarom Centralnog komiteta Komunističke partije Vijetnama, Nguen Fu Trongom, general Šojgu je napomenuo kako su planom predviđene brojne vojne vežbe različitih nivoa, kao i sastanci i drugi događaji.

“Očekujemo da će ovaj plan biti potpisan u bliskoj budućnosti”, dodao je Sergej Šojgu.

Vijetnamski predsednik i ruski ministar obrane su razmenili mišljenja o bilateralnoj vojnoj i tehničkoj saradnji.

“Saradnja između naših zemalja je prijateljske i strateške prirode”, istakao je general Šojgu. S tim u vezi, podvukao je redovne bilateralne sastanke, uključujući direktne susrete između ruskog predsednika Vladimira Putina i njegovog vijetnamskog kolege Tran Dai Kuanga.

RUSIJA STAJE NA PUT AMERIČKIM INTERESIMA U AZIJI

Za neke možda ova vest i nije posebno značajna, ali u kontekstu daljeg sprovođenja “Obamine doktrine” prodora u Aziju, kojoj je Donald Tramp dao još veći značaj, slanja dodatnih američkih i NATO snaga u Avganistan, sukobljavanja Sjedinjenih Država i Kine u Južnom kineskom moru i Trampa sa severnom Korejom, vest da se ruska vojska nakon toliko godina izbivanja vraća u Vijetnam ima poseban značaj.

Osim toga, pomorsko–vazdušna baza u uvali Čam Ran, koju su Rusi napustili devedesetih godina, ponovo je domaćin ruskim brodovima bez potrebe za posebnim dozvolama, a glavna vojna oprema vijetnamske vojske je i dalje ruska i pomaže zemlji da se pozicionira kao regionalna sila.

Čak i ako zanemarimo tehničke aspekte, čak i jedan promil zbližavanja Moskve i Hanoja ima važne strateške učinke, jer se odvija u uslovima i po scenariju koji su  vrlo različiti od onih iz klasičnog Hladnog rata.

Vijetnam je zemlja rastrgana između dve generacije. Prva je ona koja je stvorila zemlju i ratovala za njenu slobodu, a druga je rat videla samo na filmskom platnu. U razdoblju od rata u Vijetnamu do danas zemlja je puna retorike, crvenih zastava i svečanosti koje su s jedne strane veličanstvene, dok su s druge daleko od običnih igara.

Međutim, zemlja sprovodi i reforme, kao na primer u turizmu, gde se trend u potpunosti promenio. Prestala je izolacija zemlje i Vijetnam sada namerava igrati važnu ulogu u azijskoj geopolitici.

Naravno, treba uzeti u obzir i kontroverzni odnos s Kinom, koja je bila sponzor Kambodže u ratu 1978. i idirektni neprijatelj Vijetnama 1979. Iako je od tih ratova prošlo 40 godina, Vijetnam Kinu još uvek smatra za regionalnog hegemona.

U ideološkom smislu, Peking danas nije samo alternativni pravac vijetnamskom socijalizmu, nego pravi strateški konkurent. Pomorski zakon koga je Hanoj usvojio 2012. godine, kojim naglašava svoja prava nad ostrvima Paracel i Spratly je dokaz da Vijetnam danas nije spreman na prisilne ustupke  Kini kao 1974. godine. To je danas nezamislivo.

Međutim, teške, ali paralelne odnose između dve zemlje podstakao je interes Sjedinjenih Država, koje su bile opsednute opasnošću da će poboljšanje odnosa Peking učiniti svemogućim u regiji. Na temelju toga je lako tumačiti slatkorečive poruke i flertovanje Sjedinjenih Država s Vijetnamom, koje su zainteresovane za ulazak u to područje nakon sramotnog bega iz 1975. Napori Vašingtona su se utrostručili, samo kako bi se zaustavio rast uticaja Kine u Južnom kineskom moru, zbog čega su 1995. uspostavljeni odnosi s Hanojem i postupno su se poboljšavali.

Ali su današnji scenariji različiti od onih pre 50 godina. Kada su Amerikanci doslovno zaglavili u Vijetnamu, geopolitička težina tog dela sveta je bila relativna. Kina i Indija su ratovali, a ekonomski procvat Dalekog Istoka je bio naučna fantastika.

Jedini strateški ulog na kojeg je Vašington tada igrao, vojno poniženje na stranu, bio je dobitak delića mozaika tadašnjeg Hladnog rata.

Današnja Azija je potpuno druga stvar. U prethodnih pola veka nijedan kontinent nije toliko narastao, a Hanoj se tome prilagodio. Vijetnam je kopirao pobednički model društveno–kapitalističke ekonomije Deng Sjaopinga i za manje od 20 godina se pretvorio u pristojnu i relativno dobrostojeću zemlju u svakom smislu.

U taj se kontekst uklapa uloga Rusije, koja je nakon raspada Sovjetskog Saveza gotovo nestala iz međunarodne arene.

Sovjetska podrška je bila dio logike geostrateškog otpora Americi, ali nije imala nikakav regionalni značaj, osim suprotstavljanja kineskom maoizmu.

Međutim, danas povratak Moskve u južnu Aziju znači da Rusija ulazi u jednu od najvažnijih raskrsnica privrednih i geopolitičkih interesa na svetu. Dovoljno je reći da Južnim kineskim morem svake godine prođe robe u vrednosti 5000 milijardi dolara.

Valja napomenuti da u Aziji nema posebno važnih konvencija ili nadnacionalnih organizacija. Izuzetak je ASEAN, ali Kina nije njegov deo, što značio da se većina saradnje odvija kroz bilateralne sporazume.

U ovom scenariju je težina pojedinih sila presudna i trka u stvaranju saveza postaje frenetična. U tom smislu, kontinuirano provociranje između američkih i kineskih vojnih brodova poslednjih meseci je vrlo značajno. Da ne govorilo o savezima koji se učvršćuju, onih koji jačaju, što je slučaj Rusije i Kine, ali i Kine i Pakistana, neodređen stav Filipina i uskrsnuće japanskog militarizma, na opštu radost američkog vojno–industrijskog kompleksa.

SAD, KINA, RUSIJA I VIJETNAM

U kontekstu odnosa između Vijetnama i Sjedinjenih Država, povratak Moskve nije prošao nezapaženo u Vašingtonu.

Istorijsko prijateljstvo sa Vijetnamom je uspelo prevladati traumu implozije Sovjetskog Saveza i ponovno uspostaviti stari politički i vojni savez s vidljivim rezultatima.

Kao što smo naveli na početku, pomorsko–vazduhoplovna baza u uvali Čam Ran, koju su Rusi napustili devedesetih, ponovo je domaćin ruskim brodovima, bez ikakve potrebe za posebnim dozvolama, a glavna vojna oprema vijetnamske vojske je i dalje ruska i pomaže zemlji da se pozicionira kao regionalna sila.

Podrška Moskve podrazumeva transformaciju vijetnamskih oružanih snaga iz efikasne samoodbrambene sile u dinamičnu vojsku sposobnu za sve vrste vojnih operacija. Samo 2017. su u Hanoj isporučena 64 ruska tenka T–90S.

Još važnija je ruska pomoć u razvoju mornarice. Od 2009. Vijetnam je potrošio 3,2 milijarde dolara za kupovinu šest podmornica klase “Kilo“, opremljenih krstarećim projektilima “Kalibar”, izvoznog imena “Klub”, a raspoređene su u bazi Čam Ran.

Ove godine se očekuje raspoređivanje svih šest fregata “Gepard”, što znači da će Vijetnam imati 24 opremljena broda, visokog kapaciteta za odbranu na moru. Kupovinom projektila, uključujući i jedinice S–300, Hanoj je stvorio flotu koja je sposobna odbiti bilo koju pretnju.

Dakle, Rusiji jačanje veza s Vijetnamom nije samo povratak u azijski prostor kojeg je napustila 1991. Korak po korak, Moskva uspostavlja strateški savez od velike važnosti, posebno ako dođe do promena u odnosima između zemalja u tom delu planete.

Obnova prijateljskih odnosa između Moskve i Hanoja utiče i na regionalnu stabilnost, posebno u očekivanju budućih sukoba između Kine i Sjedinjenih Država.

Ovde je od posebnog značaja naglasiti arhiviranje starih napetosti i sukoba između Moskve i Pekinga, budući da Putinova Rusija ima izvrsne odnose s Kinom i možda jedina može umanjiti rastuće napetosti u Južnom kineskom moru.

Najnovija vest je posebno važna i zbog hladnih odnosa između Vašingtona i filipinskog predsednika Dutertea, koji je sve više zainteresiran za saradnju s Moskvom i Pekingom, što se do juče doslovno smatralo nemogućim.

Vijetnam je izašao iz podruma istorije, a Crvena reka koja teče kroz zemlju, danas je možda manje crvena, ali zato teče puno brže. Mnogi su to razumeli, ali se čini da je Moskva stigla prva.

Prilagođavanje srpskom jezičkom području – CEOPOM Istina


Izvor: Logično

Ostavite komentar

Ostavite komentar na Vojni savez Rusije i Vijetnama

* Obavezna polja