Legija i novinarski nemoral

Srbi imaju poslovicu „Laži tako da može da se kotrlja“ koju bi novinar koji imalo   drži do forme uvek koristio, kada stvara tekst po porudžbini!

U prazničnom trobroju Večernjih Novosti (30.april,1.i 2.maj) za tzv. „praznik rada“, serviran je čitaocima sramni pamflet a ne reportaža istraživačkog novinarstva.

Upravo kada se navršava dvadeset godina od etničkog čišćenja Srba iz Zapadne Slavonije, dela njihovog istorijskog etničkog prostora sa koga su oterani tzv. VRA

„Bljesak“ („vojno-redarstvena“ akcija) iz zone pod zaštitom UN  Rezolucijom 721 (Vensov plan) i štićeni od snaga UNPROFOR-a, koje su po naredbi NATO-a  hrabro pobegle u dubinu teritorije R Hrvatske, prepuštajući  srpsko  civilno stanovništvo na nemilost potomaka hrvatskih fašista iz vremena NDH, izašla je „reportaža“ o Legiji stranaca i njenim „divotama“!

Novinar se čudom načudio i opisom nakitio središte pomenute vojne formacije, kao da je Garda vojske Srbije jer se eto i njoj zalomila nekakva godišnjica, pa se i to moralo u kasnijim brojevima novine pomenuti.

Retko će se iko moći oteti utisku kao čitalac, da je u pitanju regrutno-propagandni poziv za upis u formaciju koja je tako problematične istorije da je iole ozbiljan poznavalac njene ratničke „tradicije“, baš i ne bi toliko zdušno hvalio!

Želeći mlade (eventualno lude!) Srbe da impresionira značajem pripadanja legiji, servira im novinar podatak da je čak i Petar Karađorđević bio njen pripadnik, i to nakon završetka poznate vojne akademije SEN SIR (sa blagom preporukom da se tamo i zaljubio u legiju!).

Opis kodeksa časti legije stranaca detaljan je kao konkurs za Gardu Srbije, sa naročitim naglaskom da kriminalcima(?) sada tamo nema utočišta!

Izričito je naglašeno da pripadnici legije nikada ne ratuju protiv svoje matične države, kojoj su pripadali dok nisu stekli „svoju novu majku“-LEGIJU!

Danas, u vreme obilja tekstova na Vikipediji, i nije baš preporučivo toliko bezobrazno lagati, ali novinar je domaći zadatak odradio za svaku pohvalu!

Naglasio je da danas deo jedinice legije stacionira u UAE (Ujedinjeni arapski emirati) gde brižljivo čuva naftne izvore od islamskih fundamentalista!

Ipak „zaboravio“ je neke sitne detalje na koje ga treba podsetiti istine radi, a neupućene čitaoce uputiti u moguću pozadinu ove jedinstvene (po laganju i bezobrazluku!) reportaže „istraživačkog“ novinarstva!

Pre tri veka, u tadašnjoj carevini Austriji postojale su vojne formacije koje su se nazivale „frajkor“(dobrovoljačke jedinice) i u kojima su Srbi većinski bili vojnici a mnogi i podoficiri postali, nakon obuke i sticanja ratnog iskustva!

Ti su Srbi pred otomanskim zulumom izbegli u Austriju, iz nevolje svoje uhlebljenje pronašli u tim vojnim jedinicama, a mnogi su tako i osnovno vojničko znanje stekli.   Hrišćani u Otomanskoj carevini tada nisu vojsku služiti mogli, niti su vojno znanje steći smeli!

Karađorđe Petrović, deda potonjeg kralja  Petra, tako je zanat vojni ispekao i čin podoficirski stekao, da bi se za slobodu Srbije borio a ne za proširenje te Austrije!

Unuk njegov, Petar Karađorđević u momentu izbijanja francusko-pruskog rata odlučio je da pomogne odbranu francuske zemlje od germanskih zavojevača, a ne da kao pustolov pohrli u daleku južnoameričku džunglu, gde bi pomogao okupatorima da „civilizuju“ domoroce. Petar Karađorđević je kao pripadnik legije stranaca jedino mogao učestvovati na francuskoj strani, i boriti se kod Sedana. Kao francuski oficir a pruski zarobljenik, upoznao je Pavela Šturma, lužičkog Srbina koji je komandovao obezbeđenjem u tvrđavi. Nakon dugotrajnih razgovora, Šturm je napustio prusku vojsku i otišao u kneževinu Srbiju, da tamo nastavi civilni život. Kao dobrovoljac će učestvovati u srpsko-turskom ratu i zbog pokazane hrabrosti i vojnog umeća, biće primljen kao oficir u srpsku vojsku. U potonjim ratovima postaće visoki vojni zapovednik i biće čak i komandant jedne srpske armije u Velikom ratu!

Petar Karađorđević će svoje vojno obrazovanje iskoristiti u ustanku krajinskih Srba 1875-1878.godine da zbace turski jaram, ali će im Austro-Ugarska uz pomoć   evropskih velikih sila nametnuti svoj jaram, a Petra prisiliti da sigurnost ipak potraži u carskoj Rusiji, a ne u francuskoj legiji stranaca.

Tek posle Velikog rata francuska legija stranaca postaje popularna, zahvaljujući nekoliko plaćenih filmova o njenim „afričkim avanturama“.

Tokom Drugog svetskog rata stacionirana je u Severnoj Africi, gde se čak oružjem bori protiv zemalja antifašističke koalicije, nakon iskrcavanja saveznika. Tek sporazum sa „Slobodnim Francuzima“ utiče da prelaze na stranu saveznika.

Posle Drugog svetskog rata, njene će redove popuniti u najvećem broju pripadnici nemačkih fašista iz SS-a, i skoro cela jedinica legije koja je stacionirana u Indokini govoriće između sebe nemački, tomom izvođenja svojih borbenih dejstava!

U Indokini je izginulo sedam klasa pitomaca SEN SIRA kao francuski oficiri i znatan broj fašista kao vojnika u formaciji legije, u pokušaju da se silom nametne okupacija domaćem stanovništvu.

Nakon prljave epizode u Indokini, sledi još prljavija epizoda iz rata za alžirsku nezavisnost, i mnogobrojnih zločina koji su počinjeni upravo od tih legionara.

Sedamdesetih i osamdesetih godina prošlog veka u legiji je bilo daleko više Hrvata nego li Srba i tek poneki musliman, jer je francuska vojska tradicionalno katolički usmerena.

Raspad zajedničke jugoslovenske države devedesetih godina prošlog veka, u legiji je zatekao znatan broj Hrvata kojima je odmah omogućeno da legalno napuste formacije, da bi se borili protiv navodnog komunističkog režima na strani „mlade hrvatske demokracije“, kako je prezentovano čitaocima tadašnjih novina.

Deo pripadnika legije (Srbi, Hrvati i muslimani) prebačen je po naređenju svoje komande u Segedin u Mađarskoj, gde je bio smešten NATO-ov prislušni centar za praćenje komunikacija u Jugoslaviji, i saznanja su pored komande NATO dostavljana i hrvatskoj, terorističkoj strani, u vreme kada je ta Jugoslavija bila članica UN i međunarodno priznata država! Toliko o tome da legija nije nikada koristila svoje pripadnike protiv njihove matične zemlje!

Bivši legionari Hrvati odmah su organizovali kampove za obuku i pripremu neoustaša u oružano-terorističkim akcijama protiv JNA, kao legalne vojne formacije u Jugoslaviji i protiv pripadnika Milicije Krajine koji su bili deo sistema TO a ne nikakva paravojna formacija, kako ih danas službeno označavaju u Specijalnom sudu Srbije i u SORZ (služba za otkrivanje ratnih zločina) MUP, gde su istovremeno pripadnici neoustaških terorističkih formacija ZNG, označeni kao legalna formacija „hrvatske vojske“!

Mnogobrojni zločini nad srpskim civilima počinjeni su u organizaciji bivših legionara koji su stekli visoke činove u tzv. „hrvatskoj vojsci“ ponoseći se pored legionarskih odlikovanja, i odlikovanjima novostvorene hrvatske države za ratne zločine i etničko čišćenje nad Srbima!

Tokom zločinačkih akcija hrvatske vojske nad srpskim civilima u RSK, u operacija ma „Maslenica“ i „Medački džep“, bili su pripadnici francuske legije stranaca kao formacija UNPROFOR, u neposrednom kontaktu sa bivšim pripadnicima legije koji su tada bili pripadnici „hrvatske vojske“. Svesno kršeći svoj status neutralnosti, omogućili su legionari da pripadnici hrvatske vojske kroz liniju UNPROFOR dođu iza leđa pripadnicima SVK i Milicije Krajine, o čemu je vlada RSK obavestila i generalnog sekretara UN, ali i vladu i vojsku SR Jugoslavije kao garanta bezbednosti RSK. Novinar se mogao i potruditi da se o svemu tome makar pobliže informiše na NET-u, pre ovako bezobraznog laganja!

Čim je izbio građanski rat u BiH, upućeni su među NATO obaveštajcima i francuski vojni obaveštajci na teren, u sastavu raznih „humanitarnih“ organizacija. Oni odmah  kontaktiraju bivše pripadnike legije stranaca na jugoslovenskom prostoru, uvezujući ih u jedinstvenu informacionu mrežu saradnika, bez obzira na njihovu nacionalnu pripadnost i trenutno angažovanje u ratu. Tako je još jednom potvrđeno radno pravilo – „jednom legionar, uvek legionar“!

Još uvek nije u celosti raspletena ta zamršena mreža, u koju su uvezani mnogobrojni zločini koji se bez dokaza pripisuju Srbima a počinjeni su na spornim lokacijama uglavnom protiv civila, jer je „naručilac“ (NATO) koristio vodeće svetske medije u satanizaciji samo Srba, koji su se oduprli neofašističkom razbijanju svoje zajedničke države, koju su agresori razbijali i spolja i iznutra.

Tokom agresije na Srbiju u zločinačkoj operaciji „Milosrdni anđeo“, pokušali su bivši legionari da realizuju akciju „PAUK“ u čemu su uspešno onemogućeni, a nakon petooktobarskih „demokratskih promena“ potrudio se deo „svesnih“ novinara da se u državnoj organizaciji ta teroristička akcija prikaže kao „san malog Đokice“ kada se prejede čokoladice! (verovatno „SNIKERS“).

Uloga bivših legionara u samom petooktobarskom događanju još nije objektivno prikazana, uprkos pokušaja raznih pridruženih članova da pokušaju njenu prodaju po modelu rog za sveću!

Dok Šiptari pod NATO podrškom uz angažovanje bivšeg hrvatskog generala Agima Čekua (koji je pljunuo na oficirsku zakletvu svojoj zemlji i postao terorista, aktivno sarađujući sa pripadnicima legije na Zadarskom području devedesetih godina prošlog veka) stvaraju tzv „vojsku Kosova“, koja treba da izvrši etničko čišćenje ostatka srpskog naroda sa njegove kolevke državnosti, usuđuje se neko u Srbiji da objavi regrutno-propagandni poziv Srbima da se obučavaju za stranu, dokazano antisrpsku formaciju, koja u dalekoj zemlji čuva američku naftu!

Da li je važnije čuvati američku naftu na drugom kontinentu, u tuđoj uniformi kao bezbednosni prioritet, dok šiptarski teroristi ugrožavaju Srbe u kumanovskoj i preševskoj kotlini?!

Orkestrirani urlik NVO i čak izjava aktuelnog ministra protiv organizovanja kampa za decu, u kom je program mladih izviđača kao u bilo kojoj zemlji kolevci demokratije, ali u organizaciji SPC, upućuje na razmišljanje, zašto je novinar „zaboravio“ mali detalj sa obuke legionara, odlazak na obaveznu nedeljnu misu u RKC, ili je možda oficir za medije u komandi legije, slučajno prevideo taj nevažni „detaljčić“, kao i gore iznete.

ps. – Da li je možda i razdragani novinarčić kao nagradu za svoj tekst, na poligonu legije pucao iz MAS-a? (MAS je naziv francuske automatske puške, kojom su naoružani pripadnici legije).

Hoće li zato i njega prozvati „emancipovane“ iz NVO, za militarizaciju (kao neposlušno dete!)?

Izvor: Fond Strateške Kulture