Kosmetske svetinje u postoktobarskoj Srbiji

Crkva Hristova u Srpskom narodu, koja deli sudbinu svoga naroda kroz čitavo njegovo istorijsko, kulturno i duhovno trajanje, pokazuje se i danas kao najpouzdaniji svedok njegovih iskušenja, koja su pogubnija sada možda no ikada. Ta iskušenja su najveća i najtragičnija na Kosovu i Metohiji, toj Svetoj Zemlji Srpskog naroda. Ono što je Jerusalim za Jevrejski narod, to je Kosovo za Srpski narod, a Kosovo, kao i Jerusalim, nije samo geografija, ni demografija. To je pitanje identiteta: narodnog, duhovnog, kulturnog, hrišćanskog i ljudskog, to jest za nas pravoslavne hrišćane – Bogočovečanskog.

Ako su Srbi „skloni mitomaniji“, kako nas zlobno karakterišu neki zapadni suvi racionalisti, a i neki među Srbima nekritički epigroni, i ako je srpski „mit o Kosovu“ nastao samo zato da bi bio stavljen „u funkciju“ ne znam kojeg i kako sve nazivanog srpskog „nacionalizma“… kako se može takvom mitomanijom objasniti fakat da na tako malom prostoru kakav je Kosovo i Metohija, geografskih razmera jedva stotonu kilometara unakrst, Srpski Pravoslavni narod i njegova Crkva imaju 1.300, i slovima hiljadu trista crkava i manastira od 12. do 20. veka, podizanih i obnavljanih u kontinuitetu punih osam vekova, bilo u slbodi ili ropstvu, bilo u slavlju ili patnji, u viševekovnom stradanju nepriznatom od hrišćanske Evrope, počev od petovekovnog turskog, do nedavnog poluvekovnog komunističkog i ovog najnovijeg krajvekovnog i krajmilenijumskog šiptarsko-natovskog stradanija.

Među tim crkvama i manastirima ima, u gradovima i izvan njih, nekoliko desetina impozantnih po svojoj veličini, lepoti svoje arhitekture, i remek-delima svoga živopisa kakvih je malo u Evropi i svetu (Peć, Dečani, Gračanica, Ljeviška, Sv. Arhanđela, Crkolez, Budisavci…)

Ove mnogobrojne crkveno-narodne Svetinje na srpskom Kosovu i Metohiji nisu ni „mitologija“, ni „mitomanija“, nego svedočanstvo stečenog i vekovima trajućeg identiteta jednog časnog hrišćanskog naroda, obdarenog i stvaralački, i materijalno i duhovno, kulturno i civilizacijski istorijskog naroda Božjeg, koji nije od juče, ali koji je juče i danas ponižen od nacifašista, komunista i izvesnih ljudi iz krugova Evrope i Amerike, kao nikada do sada u svojoj teškoj, ali slavnoj istoriji.

Memorandum SPC o Kosovu i Metohiji, 2003. godina

Teško je pobrojati sva zverstva i zločine koje su Šiptari činili nad Srbima nakon što je 1999. godine tzv. međunarodna zajednica preuzela upravu nad Kosmetom. Počev od kršenja najelementarnijih ljudskih prava, kao što su prava na slobodno kretanje i medicinsku negu, pa sve do mučkih napada i jezivih ubistava. Ono što posebno ukazuje na pravi smisao tih zločina jeste njihova nekažnjivost i potpuna indiferentnost srpskih vlasti za stradanja svog naroda na svetoj srpskoj zemlji. Nikada nijedan šiptarski zločinac nije kažnjen za počinjeno zlodelo, niti je ijedan srpski pregovarač, ili državni organ, kao bilo kakav uslov silnih državnih ustupaka zločinačkoj šiptarskoj državi postavio rešavanje barem jednog slučaja usmerenog protiv Srba na Kosmetu.

Posebnu kulturnu, socijalnu, moralnu, istorijsku i nacionalnu težinu ima uništavanje srpskih verskih svetinja na Kosmetu. CEOPOM-Istina predstavlja Vam spisak od 128 Manastira, Crkava i drugih svetinja koje su Šiptari uništili, oštetili ili oskrnavili za proteklih petnaest godina.

Ovi verski i istorijski objekti podeljeni su u tri kategorije: uništeni manastiri (7 objekata), uništene crkve (34 objekta) i demolirane, opljačkane i spaljene crkve, manastiri i ostali spomenici (87 objekata).

UNIŠTENI MANASTIRI:

1. Srednjevekovni Manastir Svete Trojice iznad Mušutišta (Suva Reka), 14. vek, crkva freskopisana; opljačkan, demoliran, spaljen i zatim srušen do temelja eksplozivom.

2. Srednjevekovni Manastir Svetog Marka kod Koriše, Prizren, iz 1467.godine, opljačkan, demoliran, spaljen i potpuno srušen miniranjem.

3. Srednjevekovni Manastir Svetog Arhanđela Gavrila u selu Binač (Buzovik) kod Vitine, iz 14. veka, sa freskama; najpre opljačkan i spaljen 22/23. juna 1999.godine, a zatim dinamitom razoren do temelja, i to prvo konaci a zatim i crkva, tako da su delovi fresaka bili vidni po ruševinama, a onda su propali od nevremena.

4. Manastir Uspenija – Svetog Uroša, Šarenik – Gornje Nerodimlje, 14.vek, obnovljen 1996; miniran i potpuno srušen.

5. Manastir Svetog Arhanđela, Gornja Nerodimlja, 14. vek, sa freskama; obnovljen u 17. veku; zapaljen i miniran, groblje srušeno, ogromni bor cara Dušana iz 1336-te posečen i spaljen.

6. Manastir Svetih Vrača Kozme i Damjana u Zočištu, iz 14. veka, freskopisan; opljačkan i demoliran, većina konaka spaljena. Kada je u leto 2002.godine Episkop i monaštvo htelo da obnovi Manastir, pa su na praznik Sv. Vrača služili Liturgiju na ruševinama, tada je veća grupa Šiptara u blizini vrištala i gađala ih kamenjem. Iako je bio u blizini holandsko-danski KFOR ništa nije preduzimao, a kad su Vladika i monasi otišli, Šiptari su minirali i ostale delove porušenog Manastira.

7. Manastir Vavedenja Bogorodice u Dolcu kod Kline, iz 14. veka, obnovljen 1620.g. freskopisan; najpre spaljen i Sv. Presto srušen, zatim miniran i srušen ceo do temelja, delovi fresaka videli se po zidovima i propali su na kiši.

UNIŠTENE CRKVE:

1. Srednjevekovna crkva Uspenija Bogorodice (freskopisana), iz 1315.g, u Mušutištu, spaljena i potom srušena do temelja.

2. Crkva Svetog Đorđa u Rudniku kod Srbice (14. vek, obnovio Patrijarh Makarije 16.v., sa freskama, ima stari vekovni svetosavski dud kao u Pećkoj Patrijaršiji i vrlo stare kamene krstove na groblju), demolirana i paljena unutra, a zatim eksplozivom srušen kameni svod krova i jugoistočni deo oltara (polov. avgusta 1999).

3. Crkva Svetog Nikole (Rajkova) u Prizrenu, zadužbina prizrenskog vlastelina Rajka Kirizlića, čiji se sin Bogdan pominje u pisanim prizrenskim izvorima 1361.i 1368. Minirana je sa 20 mina od kojih je 5 eksplodiralo i znatno oštetilo crkvu. U avgustu 1999. Godine crkva je sasvim srušena od strane šiptarskih terorista.

4. Crkva Svete Prečiste (Vavedenja) Bogorodice u selu Zočištu kod Orahovca, 15.vek, obnovljena; oskrnavljena i uništena od šiptarskih ekstremista krajem leta 1999. godine.

5. Crkva Svetog Vavedenja u selu Retimlje kod Velike Hoče (Orahovac) sa freskama, sagrađena 1601-1602.g. oskrnavljena i uništena potpuno krajem leta 1999. godine.

6. Crkva Svetog Spasa u selu Opteruša kod Velike Hoče, 14.vek, obnovljena 1925; srušena do temelja.

7. Katedralna crkva Svete Trojice u gradu Đakovici, (podignuta 1998. godine na temeljima spomen-crkve iz 1939.g., srušene 1950), demolirana, unutra paljena i uništen dragoceni mozaik nad ulaznim vratima, a potom potpuno srušena eksplozivom (noću 24/25. jula 1999). Krajem 2003. i početkom 2004. Šiptari očistili o odneli sav materijal od srušene Crkve i tu napravili park (videli očevici 22. marta 2004).

8. Crkva Svetog Nikole u selu Slovinje kod Lipljana, osnovana u 16.veku, obnovljena u 19.veku, eksplozivom razrušena do temelja.

9. Crkva Svetih Apostola Petra i Pavla u Suvoj Reci, iz 1938, demolirana i zatim srušena do temelja eksplozivom.

10. Crkva Svete Trojice u selu Petrič kod Peći (iz 1993.g.), srušena dinamitom do temelja, čak i bakar sa kubeta skinut i odnet; stoletni hrast u porti crkve posečen.

11. Crkva Svete Trojice u selu Velika Reka kod Vučitrna, iz 1997, demolirana, spaljena i neuspelo rušena.

12. Parohijska crkva Svete Trojice u selu Grmovu, kod Vitine (nova), najpre spaljena, a potom potpuno srušena eksplozivom (25.7.1999).

13. Crkva Svetog Nikole u Kijevu, kod Kline, iz 16. veka (sa freskama), srušena do temelja, i na groblju rušeni krstovi i spomenici.

14. Crkva Svetog Jevanđelista Marka (na temeljima stare crkve Vavedenja) u Klini (Metohija), srušena eksplozivom.

15. Crkva Svete Petke u selu Dobrčane između Gnjilana i Kosovske Kamenice, spaljena, krov srušen unutra.

16. Crkva Svetog Vasilija Velikog (1863.g.), Gornja Srbica kod Prizrena, spaljena i porušena.

17. Crkva Svete Petke (novija), selo Zaskok kod Uroševca, minirana i srušena.

18. Crkva Svetog Nikole (stara srednjevekovna, obnovljena 1984), selo Gatnje, Uroševac, demolirana pa srušena dinamitom.

19. Crkva Bogorodice (stara, obnovljena 1925), Gornje Nerodimlje, demolirana i srušena.

20. Crkva Pokrova Bogorodice (16. vek, obnovljena), u selu Koriša (Prizren), srušena do temelja, kao i staro crkvište, i groblje uništeno.

21. Crkva Svetog Jeremije u selu Grebnik kod Kline (iz 1923.g.) srušena do temelja i teren poravnat buldožerom.

22. Crkva Svete Petke iznad sela Binča kod Vitine, obnovljena na vrlo starim temeljima, 1973. Mesto je poznato kao pokloničko narodno saborište. Dana, 27. jula 1999. crkva je najpre paljena, oskrnavljena a potom i minirana.

23. Crkva Svetog Spasa u Dvoranima kod Mušutišta, Suva Reka, iz 1465. godina; potpuno srušena u leto 1999. godine od Šiptara u prisustvu nemačkog KFOR-a.

24. Crkva Svetog Ilije u Lokvicama kod Prizrena, sazidana na starim temeljima (13.vek) 1866. godine; oskrnavljena i minirana u avgustu 1999. godine.

25. Crkva u selu Gornji Zakut, desetak kilometara od Podujeva, iz 14. veka, obnovljena 1990; čuvana od britanskih vojnika KFOR-a, koji su se zatim povukli te je crkva, oko 8.11.1999. god. minirana i srušena od strane Šiptara.

26. Crkva Svetog Nikole (1340.G., obnovljena 1592, sa freskama) – Đurakovac Istok, stara crkva na groblju u Đurakovcu, potpuno srušena do temelja, i srpsko groblje okolo u velikom broju porušeni spomenici.

27. Crkva Svetog Nikole u selu Osojane kod Istoka obnovljena na starim temeljima 1934. godine, krajem leta 1999. godine oskrnavljena i srušena od strane Šiptara.

28. Crkva Svetog Ilije u selu Žegri kod Gnjilana, iz 1931. godine, demolirana i zatim sasvim spaljena (krov srušen), a takođe su paljene 2 crkvene zgrade i na groblju srušeni krstovi i spomenici.

29. Crkva Svetog Ilije u Pomazatinu kod Belaćevca, Kosovo Polje, iz 1937. godine (bila srušena i 1941.g.), paljena i delimično srušena miniranjem u leto 1999., pa je čuvao KFOR, a u nedelju 16. jula 2.000. godine noću miniranjem srušena do temelja.

30. Crkva Svetog Arhangela u Mušutištu, 19. vek; krajem juna 1999. godine crkva je spaljena i delimično srušena od šiptarskih terorista nakon dolaska nemačkih snaga KFOR-a.

31. Crkva Svetog Nikole, Donje Nerodimlje, stara, obnovljena 1983; demolirana, paljena i minirana.

32. Crkva Svetog Stefana, Donja Nerodimlja, 14. vek, obnovljena 1996, na groblju, demolirana, paljena i minirana.

33. Crkva Setog Vasilija Ostroškog, Ljubovo-Istok, 1939.g.; minirana 16. novembra 2002.g.

34. Crkva Svetog Nikole u Gornjem Livoču kod Gnjilana, iz 20. veka; minirana potpuno od Šiptara 8. februara 2001. godine.

DEMOLIRANE, OPLJAČKANE I SPALJENE SRPSKE SVETINJE:

1. Manastir Devič Sv. Joanikija u Drenici kod Srbice, iz Srednjeg veka, sa freskama, iz 1434.G, demoliran i opljačkan. (Manastir je bio paljen i rušen i 1941.g. od Šiptara). Potpuno spaljen od Šiptara terorista, prilikom opšteg Šiptarskog pogroma nad Srbima Kosova i Metohije, od 17-21. marta 2004.G.; sestre su prisilno evakuisane od francuskog KFOR-a 18. marta 2004., a bila je ostala sestra Anđa, pa su je naknadno izvukli (Francuzi ili Šiptarski KPS?). U crkvi je sve izgorelo i to duže podržavanom vatrom (tako da su je i očevici zatekli 21. marta predveče, kao i još druge žive vatre u manastiru, što znači da su Šiptari pljačkali Manastir i onda palili postepeno i dodavali na vatru novo gorivo, jer nije bilo šta da tako dugo gori). Grob Svetog Joanikija je razbijen, sve ploče polomljene, i kraj grobnice je dugo gorela vatra. Sveti Presto je u crkvi srušen i kopano je na tri mesta na soleji. Svod ćemer Crkve nije pao, ali je krov sa Crkve odnet, jer ga nema, a nije goreo. Šiptari su danima viđani u Manastiru sa kolima i traktorima kako razvlače ama bukvalno sve, a onda su počeli da seku i vuku manastirsku okolnu šumu.

2. Crkva Vavedenja Bogorodice u Belom Polju kod Peći, iz 16. veka, obnovljena u 1868.g, demolirana i spaljena; groblje oko nje rušeno i zasipano smećem. Ponovo paljena 17-18. marta 2004. prilikom opšteg pogroma Šiptara nad Srbima na Kosmetu, kada su jedva spašeni 30 Srba povratnika u to selo. Tada su im popaljene crkva i parohijski dom gde ih je većina živela, kao i sve obnovljene kuće.

3. Katedralna crkva Svetog Uroša u gradu Uroševcu, podignuta 1929. godine, demolirana i unutra paljena. (Čuva je američki i grčki KFOR). Ponovo je više puta napadana i skrnavljena (nedavno, u jesen 2003). – U dane 17-18. marta 2004. u vreme opšteg pogroma Šiptara na Srbe na Kosmetu, ponovo je napadnuta s pokušajem paljenja, grčki KFOR je branio i došlo je do vatrene borbe 15 minuta, gde je bilo ranjeno nekoliko grčkih vojnika, dok nisu došli iz američkog KFOR-a i preuzeli crkvu, a Grci su se povukli u svoju bazu. Sigurno da je tom prilikom crkva naknadno oštećena mecima.

4. Crkva Svetog Proroka Ilije u gradu Vučitrnu, iz 1834. godine, opljačkana, demolirana i unutra delom paljena; početkom 2000. g. srušena je unutra u crkvi galerija hora, i spaljena je jedna od dve crkvene zgrade u dvorištu; neki grobovi oko crkve srušeni. Dana 17-18. marta 2004. u vreme opšteg Šiptarskog pogroma nad Srbima na Kosmetu, opet je paljena i naknadno oštećena.

5. Crkva Svetog Jovana Krstitelja – Samodreža, kod Vučitrna, 14. vek, obnovljena 1932.G.; demolirana, spaljena i pokušano rušenje i kopanje u crkvi i oko temelja.

6. Crkva Svete Paraskeve u Drsniku kod Peći, 14. vek, sa freskama iz 1570. godine, oskrnavljena, demolirana i unutra paljena.

7. Crkva Bogorodičina u selu Naklo kod Peći, iz 1985.g.; demolirana i paljena.

8. Crkva Svetog Apostola, Petrovce kod Kosovske Kamenice, demolirana i spaljena.

9. Crkva Svete Bogorodice – Svete Petke u selu Podgorce kod Vitine, obnovljena 1996; demolirana i spaljena; a 30. juna 2000. godine i srušena do temelja miniranjem od strane Šiptara.

10. Crkva Svetog Jovana Krstitelja u Pećkoj Banji kod Peći, iz 1996, demolirana i unutra paljena.

11. Crkva Sabora Srba Svetitelja u Đurakovcu kod Peći, iz 1997.g., demolirana, zatim 16. novembra 2002. delimično minirana i pored prisustva KFOR-a, koji je zatim na brzinu pokušao sanaciju nastalih rupa i pukotina. Crkveni dom kod hrama spaljen.

12. Crkva Svetog Proroka Ilije u Bistražinu između Prizrena i Đakovice, 14. vek, obnovljena na starim temeljima 1930. g. i tokom Drugog svetskog rata srušena od Šiptara, ponovo obnovljena 1988.g.; sada potpuno demolirana. Potpuno do temelja srušena u pogromu Šiptara nad Srbima 17-18. marta 2004. godine. Očevici su videli 21.marta 2004. da crkve više nema.

13. Crkva Svetog Dimitrija u Sigi kod Peći, 14. vek, obnovljena 1937. na srednjevekovnim temeljima; demolirana i spaljena.

14. Crkva Svetih Vrača, Novake, Prizren, 14. vek, obnovljena 1991.g.; demolirana i paljena, pokušano miniranje, grobovi oko hrama porušeni.

15. Crkva Vavedenja Bogorodice u Velikom Kruševu kod Kline, 14. vek, obnovljena 1980; provaljena i delimično spaljena.

16. Crkva Svetog Nikole u Ljubiždi kod Prizrena, 16. vek, obnovljena 1867; opljačkana i demolirana; parohijski dom spaljen.

17. Crkva Svetog Proroka Ilije u istom selu Ljubiždi kod Prizrena, 16. vek, na groblju, obnovljena 1979; opljačkana, demolirana i unutra paljena i minirana, groblje oko nje rušeno.

18. Katedralna crkva Hrista Spasa u Prištini, 1998. godine najpre pokušano paljenje, a 1.8.1999. u 1 čas po ponoći podmetnut eksploziv na 4 mesta: 2 eksplodirala, a 2 nisu; ponovo napadana (ova crkva je podignuta u Prištini umesto ranijih 12; na temeljima 3 od njih su džamije).

19. Crkva Svetog Ilije, Smać kod Prizrena, 1994; paljena, demolirana i minirana iznutra, ali nisu svi paketi dinamita eksplodirali.

20. Crkva Svetog Ilije, u selu Nekodim kod Uroševca, stara, obnovom 1975. godine proširena; demolirana i paljena. Potpuno srušena u vreme Šiptarskog pogroma nad Srbima 17-18. marta 2004. godine.

21. Crkva Svetih Apostola Petra i Pavla u Talinovcu kod Uroševca, 20. vek; demolirana i unutra sva spaljena; groblje oko nje porušeno.

22. Crkva Svete Trojice u selu Babljak kod Uroševca, 1965.g.; demolirana i unutra paljena.

23. Crkva Rođenja Bogorodice, selo Softović Uroševac, 1930.g.; demolirana i spaljena. Potpuno srušena u vreme Šiptarskog pogroma 17-18. marta 2004.g.

24. Crkva Svetog Ilije u Novom Kačaniku, 1929. godine; spaljena unutra.

25. Crkva Vavedenja (Sv.Knez Lazar) u selu Koš kod Istoka, 1969. godina; vrata razvaljena i unutra sva demolirana.

26. Crkva Svete Trojice u selu Žitinju, Klokot – Vitina, stara, obnovljena 1980; pokušano paljenje 19.7.1999.g. kroz prozore, koji su oštećeni; naknadno demolirana i oštećena.

27. Crkva Svetog Lazara Četvorodnevnog (Sv. Đorđa) u Belici kod Rudnika (Srbica-Istok), 14. vek; zapaljena.

28. Crkva Svete Trojice u Donjem Ratišu kod Dečana, stara, obnovljena 1935; uništena od Šiptara 1941, obnovljena 1992.G.; na nju su Šiptari od 1996. do 1998. atakovali sedam puta; sada oštećena i demolirana.

29. Crkva Svetog Apostola Luke u Vitomirici pored Peći, sagrađena 1912; spaljena iznutra i oskrnavljena od Šiptara u avgustu 1999. god.

30. Crkva Svetog Apostola Andreja Prvozvanog (Sv. Ilije) u Podujevu, podignuta na uzvišenju iznad grada 1929.g.; za vreme 2. Svetskog rata Šiptari su srušili kube a crkvu oskrnavili; crkva je obnovljena 1971.g.; krajem juna 1999. godine ponovo oskrnavljena i unutra spaljena od Šiptara. U vreme opšteg Šiptarskog pogroma nad Srbima 17-18. marta 2004.g. ponovo paljena, a možda i više oštećena.

31. Crkva Svetih Apostola Petra i Pavla u Gornjoj Pakaštici kod Podujeva, poznata kao „Kraljeva crkva“ zadužbina Kralja Milutina (iz 1282.g.); na starim temeljima podignuta nova 1925.g.; sredinom juna 1999. nakon dolaska KFOR-a demolirana i oskrnavljena, groblje oko nje rušeno.

32. Parakliska pela na srpskom groblju u K. Mitrovici zidana 1939.g. na starom crkvištu; u vreme kad god je srpsko pravoslavno groblje skrnavljeno, oskrnavljena je i ova kapela, a to je bilo više puta. Groblje je jako rušeno u opštem pogromu Šiptara nad Srbima 17-18. marta 2004.G.

33. Crkva Svetih Apostola Petra i Pavla u Istoku, podignuta je 1929. godine; dobrotom Patrijarha Varnave izrađen je ikonostas; početkom jula 1999.g. spaljena je i oskrnavljena od Šiptara.

34. Crkva Svetog Kneza Lazara u Piskotama kod Đakovice, jednokupolni hram sagrađen na srpskom groblju 1991-1994.godine; Šiptari su krajem avgusta 1999-te uništili krst na kupoli i oskrnavili crkvu i groblje okolo; zatim je crkva miniranjem oštećena, a parohijski dom spaljen.

35. Crkva Svetog Nikole u Popovljanima kod Suve Reke, iz 1626.g. sa divnim freskama, oko crkve je staro srpsko groblje; avgusta1999. godine opljačkana, demolirana, oskrnavljena od Šiptara.

36. Crkva Svetog Nikole u Štimlju, podignuta 1926. godine na temeljima stare, grobljanske crkve; polovinom jula 1999. oskrnavljena i demolirana od Šiptara u blizini britanskog KFOR-a. Ponovo paljena u dane opšteg Šiptarskog pogroma nad Srbima 17-18. marta 2004. godine.

37. Crkva Svetog Arhangela Mihaila u Štimlju, na bregu iznad grada, podignuta 1920/21. godine, ikonostas je radio poznati slikar Uroš Predić; crkva je temeljno renovirana 1977.g.; zapaljena i oskrnavljena, a freske uništene avgusta 1999. godine. U vreme opšteg Šiptarskog pogroma nad Srbima ponovo paljena i oštećivana.

38. Crkva Svetog Spasa u Mecićevoj mahali, Mušutište – Prizrenski podgor, 11 km od Suve Reke, iz 19. veka; početkom jula 1999.g. crkva je opljačkana, oskrnavljena i zapaljena.79. Crkva Sv. Petke, Mušutište – Suva Reka, 19. vek, obnovljena 1973. godine; krajem juna 1999. godine oskrnavljena i zapaljena od Šiptara.

39. Crkva Svetog Ilije, u selu Cernici kod Gnjilana, iz 15. veka, obnovljena 1933. godine; dana 15. januara 2000.g. na oko 70 m od jedinica američkog KFOR-a, rano ujutru oko Z.30 časova, Šiptari su podmetnuli eksploziv, uništili unutrašnjost crkve i oštetili zidove; od eksplozije su i tri susedne srpske kuće jako oštećene. (Kanađani su potom pomogli obnovu crkve).

40. Crkva Svetog Nikole u selu Banjskoj kod Vučitrna, iz 1346.g.; prethodno je oskrvanljena i demolirana, a oko Sv. Save (27. januara) 2.000.g., minirana u blizini KFOR-a iz Ujedinjenih Arapskih emirata.

41. Crkva Svetog Nikole (u narodu: Sv. Petka) na groblju u Mlečanima kod Kline (naspram Kijeva), 14-16. vek; krov i deo oltara Šiptari uništili krajem leta 1999.g.

42. Spomenik i Memorijalni kompleks Kosovskim junacima delo arhitekte Aleksandra Deroka, podignut 1953. na mestu gde se na Vidovdan 1389.g. zbila Kosovska bitka. Krajem avgusta 1999. godine Spomenik je oskrnavljen i oštećen miniranjem od Šiptarskih zulumćara; zatim su uništavali natpis velikim metalnim „Ko je Srbin i srpskoga roda…“, mada Spomenik čuvaju vojnici KFOR-a.

43. Crkva Svetog Nikole u Mušnikovu, Sredačka župa kod Prizrena, iz 16. veka; minirana od Šiptara 4. septembra 2.000. godine.

44. Crkva Svetog Nikole – Sv.Petke, Grnčar, Vitina, 14. vek; obnovljena 1976. godine.

45. Isposnica Manastira Visoki Dečani, 14. vek, oštećena.

46. Crkva Presvete Bogorodice, kraj Manastira Visoki Dečani, 14. vek, oskrnavljena, oštećena.

47. Crkva Svete Kirijakije (Nedelje), Brnjača, Orahovac, 1852. Gododina, oštećena.

48. Crkva Svetog Jovana (Sv. Nikole), Leočina, Srbica, 14. Vek, paljena i oštećena.

49. Isposnica Uljarica, Klina, 14. (obnov. 16) vek, paljena.

50. Crkva Svete Nedelje, Živinjane, Prizren, 16. (obnov. 19) vek.

51. Crkva Svetog Nikole, Opteruša, Orahovac, 14. vek (obnov. 1934. god.).

52. Crkva Svete Petke, Peć, 14.vek (obnov. 1912. god), oštećena u pogromu.

53. Crkva Svetih Kozme i Damjana, Potkaljaja, Prizren, 14. vek (obnov. 19. vek).

54. Rugovska isposnica kod Peći, 1314. Vek, oštećena.

55. Isposnica Svetog Nikole kod Prizrena, 14.vek.

56. Crkva Svetog Arhangela Mihaila, Rakitnica, Podujevo,14.vek.

57. Crkva Svetog Nikole, Sredska, Prizren, 15. vek (obnov. 1875).

58. Crkva Svetog Đorđa, Rečani, Suva Reka, 14.vek.

59. Crkva Svetog Nikole, Sićevo, Klina, 15.vek.

60. Crkva Svetih Apostola Petra i Pavla (man. Petrovica), Dobra Voda kod Kline 13-16. vek.

61. Spomenik blagodarnosti srpskim patriotama u Prizrenu, 1930. god.

62. Crkva Svetog Nikole u Čabićima, Klina, 16. vek.

63. Crkva Svetog Kozme i Damjana, Podgrađe, Klina, 16.v.

64. Crkva Nepoznatog Svetog, Pustenik, Kačanik, 10-11. vek.

65. Crkva Svete Trojice, Srpski Babuš, Uroševac, 20. vek.

66. Crkva Sv. Dimitrija, Sušica, Gračanica, 18. vek (obnov. 20. vek). Nedavno je, na Sv. Dimitrija ili Aranđelovdan 2003.g. ponovo demolirana…

67. Crkva Svetog Jovana Preteče (Mitropolija), Peć, 1982. god. – Potpuno spaljena i srušena, kao i zgrada Mitropolije u gradu Peći u vreme opšteg Šiptarskog pogroma nad Srbima, 17-18. marta 2004. Godine.

68. Crkva Svetog Nikole u Prištini, iz srednjeg veka, obnovljena 1830. g. sa ikonostasom u duborezu s početka 19.v.; više puta napadana i kamenovana; zadnjih dana i nedelja: 10. maja, 26. juna i 3. i 4. jula 2003.G.; parohijski dom kraj crkve takođe kamenovan, a crkvena kuća ispod crkve spaljena. – U vreme opšteg Šiptarskog pogroma nad Srbima na Kosmetu, 17-18. marta 2004.g. potpuno spaljena i srušena od besne rulje Šiptarskih terorista, takođe i crkveni dom i parohijska zgrada. Sveštenik Miroslav Popadić je spašen time što je u početku sišao u podrum parohijskog doma, a potom su došli ljudi iz Međunarodne policije iz Prištine i izveli ga.

69. Hram Bogorodice Ljeviške u Prizrenu, prelepi srpskoviznatijski hram iz 1305. godine sa freskama Mihaila i Evtihija Astrape, i sa jednom freskom Bogorodice sa Hristom Kormitežem Prizrena iz 12. veka, spaljena je u opštem Šiptarskom pogromu nad Srbima na Kosmetu, 17-18. marta 2004.G., kada je sve u Prizrenu srpsko spaljeno i uništeno, i Bogorodica Ljeviška razvaljena na ulazu i otvorima na prozirima i kubetima, i unutra polomljen Sveti Presto i paljeno gorivom čvrstim i tečnim; Freska Bogorodice iz 12. veka je u donjem delu sastrugana. Šiptari sada ulaze u crkvu i vrše nuždu, kako su videli očevici 22. marta 2004. i snimili.

70. Saborna crkva Svetog Georgija u Prizrenu, iz 19. veka, spaljena i porušena od Šiptara u vreme opšteg pogroma nad Srbima 17-18. marta 2004, kada je u Prizrenu sve srpsko spaljeno i uništeno, takođe i Vladičanski Dvor kraj crkve. Sveštenika i nekoliko Srba iz Dvora je prisilno evakuisao nemački KFOR koji je inače čuvao Sabornu crkvu i dvor.

71. Crkva Svetog Georgija Runovca u dvorištu Saborne Crkve u Prizrenu, iz 15. veka, spaljena i srušena za vreme istog pogroma Šiptara nad Srbima 17-18. marta 2004. godine.

72. Crkva Hrista Spasa na bregu iznad Prizrena u Podkaljaji, iz 14.veka, paljena od Šiptara u vreme opšteg pogroma nad Srbima 17-18. marta 2004.g.

73. Manastir Svetih Arhangela na Bistrici kod Prizrena, u iz 14. veka, odnedavno obnavljan, spaljen potpuno konak i radionica i sve što je bilo obnovljeno, u vreme Šiptarskog pogroma nad Srbima 17-18. marta 2004. Monahe je skoro prisilno evakuisao nemački KFOR, koji je Manastir čuvao.

74. Crkva Uspenija Presvete Bogorodice u Đakovici, sa oba parohijska doma, starim i novim, spaljena je i potpuno uništena u vreme opšteg Šiptarskog pogroma nad Srbima na Kosmetu, 17-18. marta 2004. Nekoliko Srpkinja koje su živele u crkvenim kućana evakuisao je italijanski KFOR.

75. Crkva Svetog Nikole u Kosovu Polju spaljena je iznutra u vreme opšteg Šiptarskog pogroma nad Srbima na Kosmetu, 17-18. marta 2004. godine.

76. Crkva Svete Katarine u Bresju kod Kosova Polja, spaljena je iznutra u vreme opšteg Šiptarskog pogroma nad Srbima na Kosmetu, 17-18. marta 2004.

77. Crkva Svetog Save u Kosovskoj Mitrovici spaljena je i srušena u vreme opšteg Šiptarskog pogroma nad Srbima na Kosmetu, 17-18. marta 2004; takođe i veliki dvospratni Parihijski dom; jedva su evakuisani sveštenici koji su u domu živeli, a evakuisani su i svi preostali Srbi iz južnog dela Kosovske Mitrovice.

78. Crkva u Donjoj Slapašnici kod Kosovske Kamenice, spaljena je u vreme opšteg Šiptarskog pogroma nad Srbima na Kosmetu, 17-18. marta 2004. godine.

79. Crkva u Obiliću spaljena je i demolirana u vreme opšteg Šiptarskog pogroma nad Srbima na Kosmetu, 17-18. marta 2004; oko 150 Srba nasilno su evakuisani iz Obilića u KFOR-ovu bazu kod Prištine.

80. Bogoslovija Svetog Kirila i Metodija u Prizrenu potpuno je spaljena u vreme opšteg Šiptarskog pogroma nad Srbima na Kosmetu, 17-18. marta 2004; nekoliko Srba koji su u njoj živeli evakuisao je nemački KFOR, ali je izgoreo jedna Srbina i jedna Srpkinja.

81. Crkva Svetog Nikole u Prizrenu, preko puta Saborne Crkve, spaljena je i demolirana u vreme opšteg Šiptarskog pogroma nad Srbima na Kosmetu, 17-18. marta 2004.g.

82. Crkva Svetog Pantelejmona u Podkaljaji u Prizrenu spaljena je i demolirana u vreme opšteg Šiptarskog pogroma nad Srbima na Kosmetu, 17-18. marta 2004.

83. Crkva Svetog Nikole – Tutićeva u Prizrenu, iz 14. veka, spaljena je i uništena u vreme opšteg Šiptarskog pogroma nad Srbima na Kosmetu, 17-18. marta 2004.

84. Crkva Svete Nedelje u Prizrenu, 14. vek, spaljena je i uništena u vreme opšteg Šiptarskog pogroma nad Srbima na Kosmetu, 17-18. marta 2004.

85. Crkva Hrista Spasa na bregu iznad Prizrena u vreme opšteg Šiptarskog pogroma nad Srbima na Kosmetu, 17-18. marta 2004. godine.

86. Crkva Svete Petke, Mušotište kod Suve Reke, 19. Vek, obnovljena 1973. Godine, a krajem juna 1999. Oskrnavljena i zapaljena od Šiptara.

87. Episkopski Dvor u Prizrenu, iz 19. veka (bio turski han i dat carskoj Rusiji za Konzulat, pa ga konzul Jastrebov poklonio Prizrenskom Episkopu), obnovljen u vreme Ep. Artemija, sačuvavši stari izgled; spaljen i srušen u vreme opšteg Šiptarskog terora nad Srbima po Kosmetu, posebno strašnog u Prizrenu, 17-19. marta 2004. Sa njim spaljena i srušena i Saborna Crkve i sve crkve u Prizrenu. † † †

„Naše Sveto mučeničko Kosovo i Metohija, to je naš Sveti Jerusalim, koje je duša naše duše, koje je naš obraz, koje je koren našeg bića, koje je naša sudbina, bez kojeg mi prestajemo da budemo ono što jesmo, jer smo mi na Kosovu i Metohiji postali zreo istorijski narod i, kroz usta Sv. Velikomučenika Kosovskog Lazara, opredelili se jednom za svagda za Carstvo Nebesko“

Mitropolit crnogorsko-primorski Amfilohije

Treba li da dodamo i posebno naglasimo: da sve ove Božje i narodne Svetinje na Kosovu i Metohiji, zajedno sa svojim kostima i svetim moštima, sa svojim živim narodom oko njih i u njima, niti su bile, niti su danas bilo protiv koga. Zato ih kao takve mogu rušiti i paliti samo varvari i neljudi; a nažalost, ruše ih i pale teroristi pred licem cele kulturne Evrope i sveta, i to na kraju druge i početku treće Hiljadugodišnjice Hrišćanske civilizacije! Malobrojni protesti koji se čuju, i to retko od najpozvanijih, kao što je npr. UNESKO, često su samo formalne, deklaratorske prirode i ne daju nikakve rezultate. Jer do sada … nijedan šiptarski terorista, ubica i palikuća, nije uhvaćen, ni suđen, ni osuđen! …

Memorandum SPC o Kosovu i Metohiji, 2003. godina

Izvor: SPC, Svetosavlje

Komentari

Jedan komentar na Kosmetske svetinje u postoktobarskoj Srbiji