Islamska država, Velika Albanija i globalizacija

Finansijska i intelektualna elita, uvezana na globalnom nivou, preko izvršilaca instaliranih u svetskim organizacijama, vladama, nevladinim organizacijama i različitim fondacijama, a koristeći najjače medije, deluje otvoreno i bez skrupula u nameri da ovladaju najvažnijim svetskim resursima. Globalizacija je ideologija koja se koristi da bi neokolonijalizam bio nametnut većem delu sveta. Tajna društva više nisu tajna, jer su članovi Bilderberga, Trilateralne komisije i američkog Saveta za inostrane odnose uglavnom poznati. Osnovna ideja je da izabrana elita vlada svetom preko svetske vlade, ali ne u smislu izvršne vlasti koju bi neko izabrao. Finansijska elita je sama sebe odredila za vladare sveta. Grupa Bilderberg ime je dobila po mestu prvog sastanka, hotelu Bilderberg kod Osterbreka. Naime, prvi sastanak ove grupe, a priličniji je reći pokreta, održan je od 29. do 31. maja 1954. godine na inicijativu holandskog princa Bernharta, koji je porodično blizak engleskoj kruni. Upravni odbor ima 39 članova.

S obzirom da je Rusija zaustavila globalizaciju, Putin je označen kao glavna prepreka, a koju treba po svaku cenu ukloniti. Kasparov, član Bilderberga, iako u medijima daje izjave da se nikad neće vratiti u Rusiju i da ne misli da učestvuje u obojenim revolucijama, prema nekim naznakama, uz Hodorovskog bi mogao biti nosilac prevratničkih aktivnosti u Rusiji. Bilderberg je, svakako, centralna organizacija, a Savet za inostrane odnose, Trilateralnu komisiju, NATO, pa i UN, možemo tretirati kao izvršna tela Bilderberške grupe. Trilateralna komisija osnovana je 1973. godine s ciljem da ujedini, koordiniše i kontroliše svetske ekonomije. Prvi, odnosno konstitutivni sastanak Trilateralne komisije održan je 23. i 24. jula 1973. godine na imanju Dejvida Rokfelera, inače predsedavajućeg Saveta za inostrane odnose. Rokfeler je globalni finansijer, a kontroliše Komisiju koja se sastoji od ekonomskih divova: SAD, EU i Japana. Na ideju o osnivanju Trilaterale Rokfeler je došao čitajući knjigu Zbignjeva Bžežinskog Između dva doba (Between two Ages) u kojoj se predlagao savez SAD, EU i Japana. Članovi Trilateralne komisije su Pol Volfovič, Mario Monti, Kisindžer, priličan broj Nemaca i Japanaca. Savet za inostrane odnose izdaje časopis Foreign Affairs. Rokfeler kontroliše i ovu organizaciju. Članovi saveta za inostrane odnose mogu biti samo Amerikanci i Kanađani, a oni aktivno rade na stvaranju svetske, odnosno globalne vlade. To i jeste osnova sukoba sa Nemačkom, jer su Nemci isključeni iz procesa donošenja najvažnijih odluka, te se protive nameri SAD da upravlja sa EU. Rokfeler zajedno sa Rotšildom radi u Bilderbergu, a Rotšild je mecena i duhovni otac Džordža Soroša. On mu je dao i kapital pomoću kojeg je Soroš počeo s poslovima na berzama. Iako u poznim godinama, Soroš je veoma aktivan i posvećen Balkanu i Rusiji. Soroš je lično instrumentalizovao Kasparova i Hodorovskog, kao i opoziciju u Rusiji. Trenutno ima ogroman uticaj na američkog predsednika Obamu.

Razvoj događaja demantuje hipotezu da bi EU, ili bar Nemačka i Francuska mogli biti u koliziji po nekim stavovima sa SAD. U tom smislu više ne treba imati iluzije. Putin je zajednički neprijatelj, od koga stvaraju sublimat svih do sada svijetu poznatih diktatora i po tom pitanju EU i SAD su jedinstveni kao nikad ranije. O Putinu se po oprobanom receptu u medijima stvara slika posljednjeg diktatora, koji namerava napasti Baltičke zemlje, Poljsku, a zatim Nemačku. Naravno, po istom narativu, NATO je spasilac a Rusija svo zlo ovog svijeta.

Kreastori novog svetskog poretka smatraju da države, označene kao neprijateljske, treba fragmentirati kako bi se lakše integrisale u novi poredak. Stoga se puzajućom taktikom, izolacijom, satanizacijom ruske elite, raznim subverzijama, informacionim i tehnološkim aktivnostima nastoji postići fragmentiranje Rusije. Sankcije nikada neće biti ukinute, Rusiju će opkoljavati trupama i raketama, a plan je višegodišnji, odnosno dugoročan. Prioritet je da se iznutra „izjede“ vlast i stvori nezadovoljstvo u širim strukturama, što treba da dovede do nemira. Jugoslavija, Srbija, i brojne druge države, napadane su iznutra, preko saradnika na visokim političkim, obaveštajnim i vojnim nivoima, uz nezaobilazno korišćenje mreže nevladinih organizacija.[1] Ako uspu da sa vlasti uklone Putina, momentalno bi usledio konvencionalni sukob na Baltiku i Zakavkazju, jer je opšta procena da jedino Putin ima odvažnosti da „pritisne“ taster kojim bi se ispalile rakete sa nuklearnim bojevim glavama.

U antiruskim aktivnostima zapaženu ulogu ima tzv. Islamska država (IDIL). Pred IDIL-om se nalazi duži spisak zadataka kako bi „zaslužio“ veliku državu sunita sa verskim predznakom. IDIL nije izbio na Sredozemlje da bi njihove jedinice vojne operacije nastavile na tlu Španije ili Italije, što deklarativno tvrde, već zbog planiranih operacija na Liban tj. Hamas, kao i zbog zaposedanja Damaska, što će ubuduće logistički da podrži Turska. Asad, svjestan pogoršanja vojne situacije, javno je Rusiji ponudio sirijske luke za vojne baze, čime je ubrzao operacije koje IDIL vodi protiv njegove države. IDIL sprovodi „Balkanizaciju“ Bliskog istoka, a trenutni prioritet je zaposedanje Sirije, a globalni, pored potiskivanja Rusa iz baze u Tartusu, progon šiita, odnosno iskorenjivanje iranskog uticaja u islamskom svijetu. Šiiti su označeni kao destabilizirajući faktor na Bliskom istoku i jedna od prepreka stvaranju velike sunitske države.

Uloga IDIL-a na Bliskom istoku može se porediti sa ulogom koju velika Albanija treba da ima na Balkanu, s tim što su umjesto šiita, pravoslavni narodi taj, destabilizirajući faktor. U Makedoniji se čeka samo „legitimni detalj“, odnosno akcija makedonske policije protiv terorista koji su, primera radi, napali policijsku patrolu ili ispalili novu granatu na zgradu Vlade Makedonije, pa da dođe do širih oružanih sukoba. To bi dalo povod OVK da sa teritorije Kosova pređe makedonsku granicu kako bi „zaštitila“ sunarodnike. Pad Damaska bi stvorio realne mogućnosti i da IDIL, za godinu ili dve, uđe duboko na Balkan. Već imaju kamp u Albaniji, na što je upozorila italijanska policija.[2] Međutim, krajnje odredište IDIL-a je Zakavkazje.

__________________________________

[1]http://fakti.org/rossiya/zapad-u-rusiji-finansira-4108-nvo-eksperti-smatraju-da-vecina-njih-sprema-ruski-majdan

[2]http://www.rts.rs/page/stories/sr/story/11/Region/1870906/Italijanska+policija%3A+Kamp+Islamske+dr%C5%BEave+%E2%80%93+u+Albaniji.html

Izvor: Fond Strateške Kulture