Rasna policijska ubistva u Americi

Tokom 2012. godine, prema podacima CDC-a[1], policajci su ubili 140 crnaca. Iste godine 386 belaca su ubile policijske snage. Tokom trinaestogodišnjeg perioda od 1999. do 2011. godine, CDC beleži da je 2.151 belac bio ubijen od strane policije i 1.130 crnaca tokom istog perioda.

Pucnjave u kojima učestvuje policija postaju sve ređe na nacionalnom nivou u odnosu na period od pre 20 ili 30 godina. CDC beleži da je 1968. korišćenje vatrenog oružja pripadnika snaga reda – što se prema terminologiji CDC-a označava kao zakonita intervencija – bilo uzrok smrti 8,6 na svakih milion crnaca. Za belca je odnos bio 0,9 na milion.

Godine 2011. policijska upotreba vatrenog oružja je uzrok 2,74 smrti na milion crnaca i 1,28 smrti na milion belaca. I dok se udeo smrti prouzrokovane policijskom upotrebom vatrenog oružja kod belaca drži na istom nivou prethodnih 45 godina, oko jedan na milion, udeo kod crnaca je značajno opao. Godine 1981. broj smrti crnaca koje je prouzrokovala policija bio je 4 u milion, dok se 2000. godine kretao na nivou oko 2 u milion.

Možemo da se zapitamo šta pokreće tvrdnje da je sada u toku epidemija slučajeva gde beli policajci streljaju crnce – kada je poslednjih nekoliko decenija broj crnaca koje su stradali u sukobu sa snagama reda opao za gotovo 75 procenata?

Gde su dokazi koji ukazuju da je rasa imala bilo kakve veze sa smrću dvanaestogodišnjeg Tamira Rajsa u Klivlendu, koji je uperio lažni pištolj na prolaznike pre nego što su ga ustrelili i ubili policajci?

Koja je rasna suština smrti Erika Gardnera, krupnog, gojaznog čoveka, koji je umro nakon što ga je oborilo nekoliko pripadnika njujorške policije?

Iako je slučaj Trejvon Marin/Džordž Cimerman postao još jedan američki rasni termometar, sud je presudio da Cimerman nije kriv, a nekoliko porotnika je kasnije izjavilo kako tokom procesa presuđivanja pitanje rase nijednom nije bilo na dnevnom redu.

Pucanje policajca Derena Vilsona na Majkla Brauna u Fergusonu, u američkoj saveznoj državi Misuri, predstavlja još jedan slučaj gde nema nikakvih dokaza da je ono što se desilo bilo podstaknuto Braunovom rasom. Da li je policajac Vilson pokazao rasni animozitet? Da li iko zna da policajac Vilson ima nekakvu rasističku prošlost? Sa ovakvom željom medija da nekoga skalpiraju ovakve informacije bi sigurno bile objavljene u javnosti da ih je iko ponudio.

Ovaj narativ o belom policajcu koji zlostavlja crnog građanina u skladu je sa interesima mnogih. Mediji vole ono što je Tom Volf nazvao velikim belim okrivljenim – loš beli momak za koga svi mogu da se slože da im se ne dopada. Za Demokrate ovaj narativ održava njihovu tvrdnju kako rasna pitanja ostaju glavni američki problem, dok su oni za Republikance/crne konzervativce grupa koja njima samima pravi probleme, pa bi bez obzira na sve trebalo glasati za njih.

Da je ovo zapravo epidemija izmišljotina može se demonstrirati na osnovu nekoliko podataka koji nikada nisu postali vest od nacionalnog značaja.

U Mobajlu, u Alabami, crni policajac je upucao i usmrtio nenaoružanog belog tinejdžera. Kao i u slučaju Majkla Brauna, za tinejdžera iz Alabame se ispostavimo da je u vreme pucnjave bio pod uticajem marihuane. Tinejdžer je takođe uzimao halucinogene i bio je toliko urađen da je umislio da gori – bukvalno je svukao svoju odeću sa sebe. Nag – i očigledno nenaoružan – ipak je kasnije upucan od strane crnog policajca. Bez obzira na pritisak javnosti, velika porota u Mobajlu je odlučila da ne osudi crnog policajca, verujući da je pucao u samoodbrani. Ovo nije bila nacionalna vest.

U Solt Lejk Sitiju u Juti, samo dva dana nakon što je Braun upucan i ubijen u Fergusonu, ne-beli policajac je upucao i ubio nenaoružanog dvadesetogodišnjeg mladića koji je rasno označen kao Hispanoamerikanac. Porodica usmrćenog mladića veruje da je policajac ubica. Nema vesti u nacionalnim medijima.

U Pensilvaniji, državni šerif po imenu Keli Kruz je 2009. optužen da je skakao po glavi sumnjivog lica koja je bilo vezano lisicama i oboreno na pod. Tom prilikom mu je polomio kosti lica, nos i nekoliko zuba. Šerif je u to vreme bio angažovan u lokalnoj poteri za narkodilerima i bio je deo racije koja je trebalo da otkrije laboratoriju za proizvodnju meta. Jedan od ljudi koji je bio unutra pobegao je tokom racije, i žrtva je – po rečima drugog policajca – viđena kako trči od mesta zločina pet kuća dalje niz ulicu. Mislilo se da je u pitanju isto lice koje je pobeglo iz laboratorije, ali se ispostavilo da žrtva nije begunac. Lokalna velika porota je odlučila da ne osudi šerifa. Federalci su ipak podigli tužbu za kršenje ljudskih prava protiv policajca. Nije ga osudio ni federalni sud.

Ni ovo nije bila vest koja je zavredela nacionalnu pažnju.

Retko se dešava da policajac puca i usmrti bilo kog građanina. Izuzimajući vežbanje u streljani, 95% policajaca nikada ne poteže vatreno oružje dok su na dužnosti, uključujući i one koji su angažovani u policijskim stanicama velikih gradova. Prvi – i jedini put – policajac Deren Vilson je upotrebio svoje oružje u slučaju Majkla Brauna. Činjenice ne pružaju podršku narativu da je u toku epidemija pucanja belih policajaca na nenaoružane crnce.

Pre će biti da nama manipulišu.

Preveo – Miloš Milojević

______________________________________

[1] CDS, skraćeno od Centers for Disease Control and Prevention – Centar za kontrolu bolesti i prevenciju; vodi detaljne statističke podatke o uzrocima smrti u Sjedinjenim Američkim Državama.

Izvor: Stanje stvari