Albanska zvona u Crnoj Gori

U gradskom naselju Ulcinja, koji se nalazi na jadranskoj obali, 8. jula  prikazana je snaga lokalne albanske zajednice. Grupa mesnih žitelja pokušala je da spreči Mitropolita Crne Gore i Primorja Amfilohija da služi liturgiju na ruševinama drevne crkve. Predvodnik grupe Albanaca, neprijateljski raspoložene prema pravoslavnom sveštenstvu, bio je šef lokalnog ogranka Demokratske stranke (koja je deo vladajuće koalicije u Ulcinju) Hadži Sulejmani (videti snimak napada). Sulejmani je stao na put Mitropolitu Amfilohiju i izjavio da neće dozvoliti „zauzimanje crkve“. On je rekao da se ne zna ko je pravno vlasnik crkve, ali se zna da, navodno, Srpskoj Pravoslavnoj Crkvi „ne pripada sigurno“! Mitropolit Amfilohije je pitao lidera lokalnog ogranka Demokratske stranke: „Kako on, kao musliman, može da se meša u poslove Crkve?“

Na to je Hadži (Sulejmani) odgovorio da je on, pre svega, Albanac.

Time je mnogo rečeno.

Crnogorci su dobili ono što zaslužuju. Jednom, pre dvadesetak godina, oni su – u besu lokal-patriotizma, pomešanog sa potpuno balkanski naivnim liberalizmom – u svakom pogledu odustali od Srbije i svesrpskih problema i svom snagom počeli flert sa Šiptarima, kako lokalnim, tako i albanskim. U blizini je besneo žestok rat na Kosovu i Metohiji, malo dalje, u Makedoniji, u manjem obimu ali sa istim tragizmom odvijali su se sukobi makedonskih Slovena i makedonskih Šiptara. Ali, to je po balkanskim standardima bilo daleko. Iza sedam gora, iza sedam mora. Kao da ga ne vidiš i ne čuješ. A sada su Albanci pokucali. Istrajno i samopouzdano. To je upravo to, kako azijatski narodi rade sa „čičak evropejcima“, uvučenim u unutarporodične prepirke.

Ulcinj je jedina opština u Crnoj Gori u kojoj Albanci čine apsolutnu većinu. Na kartama „Velike Albanije“ (Shqipëria Etnike) ova oblast, kao i Kosovo, kao i zapadni deo bivše jugoslovenske Republike Makedonije, kao i veliki delovi Grčke i Srbije, naziva se upravo kao „albanska etnička teritorija“.

I dok su Makedonci pljuvali Srbe, Bugare i Grke; dok Grci – kroz usta svog ministra – tvrde da za Grčku najveću opasnost nisu Albanci, već Makedonci; dok se Crnogorci histerično ograđuju od opšteg, srpskog identiteta, nazivajući sebe „montenegrinima“ – za to vreme Albanci-Šiptari učvršćuju redove.

Ne treba se baviti samozavaravanjem. Sve govori u prilog tome da oni postavljene ciljeve postižu.

Poželimo mitropolitu Crne Gore-Primorja, vernoj deci Srpske pravoslavne crkve, kojima je Gospod dosudio da žive u Republici Crnoj Gori – snage, izdržljivosti i prisustva Sv. Duha.

Sveštenomučeniče Joanikije moli Boga za one koji se uzdaju u tebe.

P. S. Posle gungule liturgija je ipak odslužena. Ali, u postojećoj crkvi, a ne na ruševinama drevnog hrama kao što je to prvobitno planirano.

Prevod i obrada – Daroslav Gužvić

Izvor: Ruska narodna linija/Stanje stvari