Na krilima Soroša ili demontaža centralnog Balkana

Nakon što su mediji Republike Srpske, ali i regiona, objavili dokument o finansijskim transferima Fonda otvoreno društvo u korist opozicionih lidera, a u cilju organizovanja protesta u Banja Luci, za koji više medija[1] tvrde da je autentičan, a opozicionari da se radi o falsifikatu, američki milijarder Džordž Soroš dospeo je u žižu interesovanja. Opštepoznato je da Soroš deluje globalno, ali i da je veoma prisutan na Balkanu. Poznat je i njegov odnos prema Rusiji, i pravoslavnim narodima, koje Soroš smatra ruskim saveznicima.

Soroš je preko think-tank organizacija koje finansira, raznim odborima američkog Senata i nizu tela Pentagona ukazivao da je Rusija glavna opasnost i izazov za SAD. Predlagao je da se Rusija udalji sa energentima bogatog Bliskog istoka, da ne bi remetila planove sa projektovanim cevovodima, i sugerisao da u tu svrhu treba koristiti radikalne islamističke grupe, koje bi Rusiji bile konstantna bezbednosna prijetnja. Soroš je veoma aktivan u urušavanju svega što Rusija stvara, kao što su Evroazijski savez i BRIKS. Kao berzantski mešetar lično je zainteresovan za onemogućavanje rada BRIKS-a. Često su analitičari u nedoumici da li Vašington više uvažava Bžežinskog ili Kisindžera, a upućeniji ukazuju da se u tom smislu u prvi plan nametnuo upravo Soroš. U javnosti je prisutno sve više informacija i analiza  koje kao glavne kreatore migrantskog toka sa Bliskog istoka u Evropu označavaju fondacije koje su osnovali Soroš  i Rokfeler.

Zapadne obaveštajne službe s kojima sarađuje, dostavljaju Sorošu konstrukcije s poluistinama ili informacije o istinitim aferama koje „prepakuju“ Soroševi tzv. „slobodni mediji“. Soroševe mete se demonizuju, etiketiraju, državnici koji se protive konceptu otvorenog društva i Soroševim operacijama proglašavaju se nacionalistima i fašistima. Ti mediji su, kao jedna od komponenti hibridnog rata, odigrali značajnu ulogu u tzv. „arapskom proleću“. Tako je bilo u Iraku, Libiji, Siriji, Jemenu, a sada na Balkanu.

Usmeravanjem migranata u Evropu postaju ugrožene sve evropske vrednosti, podstiče se haos, tako da se Balkan može smatrati za kolateralnu štetu hibridnog rata koji Soroš vodi protiv EU. Hibridni rat ima komponentu asimetričnog sukoba. On može biti prenesen sa političkog polja u sferu oružanih sukoba. Hibridni rat računa na konvencionalni sukob, na terorizam, a deo je koncepta „neograničenog rata“. Projekat sa migrantima može dovesti do građanskog rata u nekim zemljama EU, do pobune protiv vlada zbog tolerantnog odnosa prema talasima migranata. S druge strane, migrantski cunami podstiče jačanje političke desnice, nacionalizma, pa čak i fašizma, ali sve to Sorošu odgovara, jer se negativna energija i razarajuće sile mogu usmeriti prema Rusiji, koja će se predstaviti kao glavni krivac za nastali haos u EU. Na Balkanu je stvar vrlo jednostavna – Srbi su cilj.

Srbe je Soroš oduvek smatrao za proruski opredeljen narod, koji zbog neraskidive veze sa Rusima treba politički neutralisati. U tom smislu Soroš je kupovao medije i uticaj u njima, kupovao ljude. Srbe je trebalo međusobno sukobiti, ekonomski i vojno onesposobiti. Soroševa strategija „neograničenog rata“ zasniva se na međusobnom suprotstavljanju političkih struja, čiji sukob se stvaranjem „ideološke infekcije“ dovede do kritične tačke. Potrebno je samo ubaciti „virus“. Tako dolazimo do poznate sintagme „kontrolisanog haosa“, koji podrazumeva postizanje postkonfliktnog ili predkonfliktnog haosa u ekonomijama i društvima, od interesa za bankarski kartel i korporacije. Agenti haosa, uz pomoć domaćih aktera, proizvode preduslove za sukobe. U svim zemljama u kojima je Soroš uspeo da svrgne vlade, prethodno je onemogućen javni TV servis. Nakon toga se lako ulazilo u haos i transformaciju vlasti. Ideološke promene se rade u cilju dominacije i globalizacije. To je recept za uspostavljanje novog svetskog poretka.

Podloga demontaže Republike Srpske, Srbije i Makedonije sadrži sledeće elemente hibridnog rata:

1. Indoktrinacija stanovništva novom ideologijom, kojom se nastoji izmeniti društvena svest. Iz javnog govora se tako ciljano potiskuju reči kao što su otadžbina, rodoljublje, čast. Ko želi sačuvati tradicionalne vrednosti, on je desničar, fašizoidan, kriminalac, učesnik u korupciji. Podobni mediji neprekidnim „bombardovanjem“ žele kod građana stvoriti osećaj kajanja što su glasali za aktuelnu vlast.
2. Novac se ubacuje u kooperativnu političku elitu. Prvobitni iznosi su do 100 000 dolara, a nakon prvih „uspeha“ pretvaraju se u milionske sume.
3. Vlast se udaljava od finansijskih tokova. Cilj je pad likvidnosti i slom javnog sektora, uz uništavanje ekonomije.
4. „Spontani“ pokreti sa etničkim ili verskim predznakom. Na primjer, ukazivanje na diskriminaciju u školama zbog ignorisanja sintagme „bosanski jezik“ kao naziva za jezik Bošnjaka; ukazivanje na navodnu nesigurnost drugih naroda na području gde su manjina.

Na krilima Soroša „slobodni mediji“ veoma su prisutni u Makedoniji, BiH, u Srbiji. Kada se analiziraju efekti njihove aktivnosti uoči sukoba u Libiji, Libanu, Siriji ili Turskoj, uočava se zajednički imenitelj – radikalizacija situacije. U Makedoniji je opšti utisak da je afera Snimak bila u režiji Soroša, pri čemu se ističe da je nevažno da li su snimke obezbedile zapadne obaveštajne službe ili operativci Soroševih NVO. Prema pisanju medija, Sorošev Institut dao je više od 100 miliona dolara nevladinim organizacijama i političkim partijama od 1991. godine, kad je otvoren u Makedoniji. Kako bi pridobio široku podršku, Soroš finansira i medije koji propagiraju navodne proevropske proteste.

Prema Bžežinskom, Evroazija predstavlja veliku šahovsku tablu na kojoj se nastavlja igra za svetski primat. U tom kontekstu Bžežinski je citirao Sir Halforda Mackindera, ponukan njegovom formulacijom teorije Heartland-a iz 1904. godine: Ko vlada Istočnom Evropom, taj vlada Heartland-om (srčana regija ili središnje područje). Mackinder je pod nazivom  Heartland označio područje Ukrajine, Zapadne Rusije i Srednje Evrope. Za Bžežinskog Heartland je srce Evroazijskog Balkana. Važna napomena glasi da je za Bžežinskog Evroazijski Balkan, kojem je ime dao po „starom, evropskom Balkanu koji priziva slike etničkih konflikata i rivalstva velikih sila“^[2], smešten „unutar velikog pravougaonika koji označava zonu nestabilnosti, a obuhvata delove jugoistočne Evrope, centralnu Aziju s delovima južne Azije, Bliski istok i područje Persijskog zaliva“. Za Bžežinskog Evroazijski Balkan čini unutrašnje jezgro tog velikog pravougaonika, kojim SAD moraju ovladati.

Kako Bžežinski danas posmatra centralni deo, „starog, evropskog Balkana“ (Republika Srpska, Srbija, Makedonija), odnosno, centralni Balkan? Za Bžežinskog to područje je ruski mostobran. Istim očima centralni Balkan posmatra i Soroš.

_____________________________

[1] TV Pink, list Informer

[2] Šire u Bžežinski, Zbignjev: Velika šahovska tabla, CID, Podgorica, 2001.

Izvor: Fond Strateške Kulture