Papa u Srbiji

Autor teksta koji čitate objavio je više tekstova na ovom sajtu o životu i delu nadbiskupa zagrebačkog Alojzija Stepinca, njegovoj ulozi u Nezavisnoj Državi Hrvatskoj i njegovom dnevniku kao veoma dragocenom izvoru za razjašnjenju brojnih nedoumica. („Još malo o razgovorima o nadbiskupu Alojziju Stepincu“, 9. februar 2017). U međuvremenu, još se nisu ni slegle rasprave o razgovorima predstavnika Hrvatskih biskupskih konferencija i Srpske pravoslavne crkve o životu i delo nadbiskupa Stepinca, mi Srbi dobili smo novu temu za još jednu podelu: papa u Srbiji! Naime, svi mediji u Srbiji objavili su vest o razgovorima Aleksandra Vučića, predsednika Srbije i nadbiskupa Lučana Surijanija, papskog nuncija u Beogradu. Nuncije je, kako prenose mediji, Vučiću preneo papin poziv da poseti Vatikan, „kao i papinu iskrenu želju da se stvore uslovi da poseti Srbiju“.

Ima indicija da su se određeni visoki politički krugovi u Srbiji uticali na tok i zaključke mešovite srpskopravoslavno-hrvatskokatoličke komisije o nadbiskupu Stepincu tako što nisu dozvolili nikakvo zaoštravanje sa Hrvatskom. Ta činjenica dobija na snazi ovih dana kada Kolinda Grabar Kitarović poziva Aleksandra Vučića u posetu Zagrebu.

Na dan (9. septembar) kada je Srpska pravoslavna crkva molitveno obeležila dan Svetih jasenovačkih mučenika liturgijom u manastiru u istoimenom selu i njeni arhijereji zajedno sa arhijerejima Ruske i Češke pravoslavne crkve na grobištu nekadašnjeg koncentracionog logora iz vremena Nezavisne Države Hrvatske odslužili prigodnu službu, nekako istovremeno u Beogradu upriličen je susret papskog nuncija i predsednika Srbije. Svi mediji u Srbiji objavili su vest o pomenutom susretu ali nijedan o zbivanjima u Jasenovcu! Čak ni zvanični portal Srpske pravoslavne crkve!

Da se podsetimo: bivši predsednik Srbije svojevremeno je pozvao papu da poseti Srbiju. Mada je teško zaključiti da li je on to učinio u saglasnosti sa arhijerejima Srpske pravoslavne crkve, i to se može postaviti kao pitanje i ovom prilikom. Poznavajući dosadašnju praksu Aleksandra Vučića u mnogim segmentima vlasti, nije teško zaključiti šta će on preduzeti u pripremi odgovora papi. Imajući u vidu da je velika većina arhijereja bila protiv bilo kakvih razgovora sa Hrvatima o nadbiskupu Stepincu, može se sa sigurnošću kazati da je i o ovom slučaju velika većina arhijereja protiv poziva papi. Jedan deo arhijereja smatra da bi papa pre dolaska u Beograd trebalo da poseti Jasenovac, naročito posle prošlogodišnjeg boravka vaseljenskog patrijarha Vartolomeja. Postoji, doduše, nekoliko arhijereja koji nemaju ništa protiv papinog dolaska.

Politički vlastodršci u Srbiji i njihovi poverenici i simpatizeri u Srpskoj Patrijaršiji ne slušaju ni glas naroda niti poruke od Ruske pravoslavne crkve. Previđaju da je Moskva „Treći Rim“, da se poglavar Ruske pravoslavne crkve susreo sa papom na Kubi. To je poruka svim pravoslavnim pomesnim Crkvama da u svojim opštenjima sa Vatikanom imaju u vidu da su one sve male da bi samostalno razgovarale sa papom.

Nama Srbima ostaje nada je tu poruku najbolje primio baš papa Frančesko pa da je njegov poziv plod nečega sasvim drugog.

Ubeđen sam, mada bih voleo da se varam, da dolazak papin u Srbiju predstavlja samo jedan od domaćih zadataka kolonijalnih gospodara predatih svojim poslušnicima u Beogradu, upravo onako kako se privodi kraju priča sa Kosovom i Metohijom.

Izvor: Fond Strateške Kulture